Малик гуфт ки аз киёст вдонши бӯмони шмтии бозгуӣ . Гуфт : дар миёни эшон ҳеҷ зиракӣ надидам , магари онкии бкштни ман ишорат мекард ва эшон рой ӯро заъиф мепиндоштанд , внсоиҳ ӯро бсмъи қабул асғо нафармуданд , ва ин қадар тааммул накарданд ки ман дар миёни қавми хеши манзалати шарифи доштаму бондки хурдӣ мавсӯм будам , ногоҳ макрии андешаму фурсат ғдрӣ ёбам . На бъқли хеши ин бдонстнд ва на аз носеҳон қабул карданд , ва на асрори худ аз ман бпўшиднд . Ва гӯйанд « подшоҳонро дар тҳсини хзоини асрори эҳтиёт ҳарчӣ тамомтар фарзаст , хосса аз дӯстони навмеду душманони ҳаросон . »

ملک گفت که از کیاست ودانش بومان شمتی بازگوی. گفت:در میان ایشان هیچ زیرکی ندیدم، مگر آنکه بکشتن من اشارت می‌کرد و ایشان رای او را ضعیف می‌پنداشتند، ونصایح او را بسمع قبول اصغا نفرمودند، و این قدر تامل نکردند که من در میان قوم خویش منزلت شریف داشتم و باندک خردی موسوم بودم،ناگاه مکری اندیشم و فرصت غدری یابم. نه بعقل خویش این بدانستند و نه از ناصحان قبول کردند، و نه اسرار خود از من بپوشیدند. و گویند «پادشاهان را در تحصین خزاین اسرار احتیاط هرچه تمامتر فرض است، خاصه از دوستان نومید و دشمنان هراسان. »

Вҳри куҷои кори бузургу муҳими нозуки ҳодиси гашти вдрони нафасу ъширту малику вилоят дида шуд агар дар Фўотҳи он барои дафъи хасму қамъ тавозуъӣ раваду мазаллатӣ таҳаммул уфтад чун муқарар бошад ки авоқиби он бФтҳу нусрат мақрун хоҳад буд бнздики хирадманд вазнӣ наёрад , ки соҳиб шаръ мегуяд « милоки алъамали хўотимаҳ . »

وهر کجا کار بزرگ و مهم نازک حادث گشت ودران نفس و عشیرت و ملک و ولایت دیده شد اگر در فواتح آن برای دفع خصم و قمع تواضعی رود و مذلتی تحمل افتد چون مقرر باشد که عواقب آن بفتح و نصرت مقرون خواهد بود بنزدیک خردمند وزنی نیارد، که صاحب شرع می‌گوید «ملاک العمل خواتیمه. »

Малик гуфт к аз киёст вдонши бӯмони шмтии бозгуӣ . Гуфт : дар миёни эшон ҳеҷ зиракӣ надидам , магари онкии бкштни ман ишорат мекард ва эшон рой ӯро заъиф мепиндоштанд , внсоиҳ ӯро бсмъи қабул асғо нафармуданд , ва ин қадар тааммул накарданд ки ман дар миёни қавми хеши манзалати шарифи доштаму бондки хурдӣ мавсӯм будам , ногоҳ макрии андешаму фурсат ғдрӣ ёбам . На бъқли хеши ин бдонстнд ва на аз носеҳон қабул карданд , ва на асрори худ аз ман бпўшиднд . Ва гӯйанд « подшоҳонро дар тҳсини хзоини асрори эҳтиёт ҳарчӣ тамомтар фарзаст , хосса аз дӯстони навмеду душманони ҳаросон . »

ملک گفت ک از کیاست ودانش بومان شمتی بازگوی. گفت:در میان ایشان هیچ زیرکی ندیدم، مگر آنکه بکشتن من اشارت می‌کرد و ایشان رای او را ضعیف می‌پنداشتند، ونصایح او را بسمع قبول اصغا نفرمودند، و این قدر تامل نکردند که من در میان قوم خویش منزلت شریف داشتم و باندک خردی موسوم بودم،ناگاه مکری اندیشم و فرصت غدری یابم. نه بعقل خویش این بدانستند و نه از ناصحان قبول کردند، و نه اسرار خود از من بپوشیدند. و گویند «پادشاهان را در تحصین خزاین اسرار احتیاط هرچه تمامتر فرض است، خاصه از دوستان نومید و دشمنان هراسان. »

Малик гуфт : мӯҷиби ҳалоки буми марои бағӣ май намояду заъфи рои вузаро . Гуфт : ҳамчунинаст ки мефармоед , ва кам касе бошад ки зафарӣ дар табъ ӯ бағӣ пайдо наёяд , ва бар суҳбати занон ҳарис бошад врсўо нагардад , ва дар хӯрдани таоми зёдтии шараи намояд ва бемор нашавад ,у бўзирони ракики рой сқт афзоед ва бсломт монад . Ва гуфтаанд ки « мутакаббиронро сано тамаъ набояд дошт , ва на бади дахлатро дӯстон бисёр , ва на беадабро самти шараф , ва на бахилро некӯкорӣ , ва на ҳарисро бегуноҳӣ , ва на подшоҳи ҷаббори мтҳоўнро ки вазирони ракик рой дорад саботи малику салоҳи раият . »

ملک گفت: موجب هلاک بوم مرا بغی می‌نماید و ضعف رای وزرا. گفت: همچنین است که می‌فرماید، و کم کسی باشد که ظفری در طبع او بغی پیدا نیاید، و بر صحبت زنان حریص باشد ورسوا نگردد، و در خوردن طعام زیادتی شره نماید و بیمار نشود، و بوزیران رکیک رای ثقت افزاید و بسلامت ماند. و گفته‌اند که «متکبران را ثنا طمع نباید داشت، و نه بد دخلت را دوستان بسیار، و نه بی ادب را سمت شرف، و نه بخیل را نیکوکاری، و نه حریص را بی گناهی، و نه پادشاه جبار متهاون را که وزیران رکیک رای دارد ثبات ملک و صلاح رعیت. »

Малик гуфт : саъби машаққатӣ эҳтимол кардӣу душманонро бхлоФи мурод тавозуъ намӯдӣ . Гуфт : « ҳарки ранҷӣ кашад ки дарон нафъӣ чашм дорад аввали ҳамиятӣ беваҷҳу анФт на дар ҳангом аз табъ дўрбоид кард , чаҳ марди тамоми он касро тавон хонд ки чун азимат ӯ дар имзои крои мусаммами гашти нахусти даст аз ҷон бишӯяду дил аз сари бгрирди онгоҳи қадам дар майдони мардон наад .

ملک گفت: صعب مشقتی احتمال کردی و دشمنان را بخلاف مراد تواضع نمودی. گفت: «هرکه رنجی کشد که دران نفعی چشم دارد اول حمیتی بی وجه و انفت نه در هنگام از طبع دورباید کرد، چه مرد تمام آن کس را توان خواند که چون عزیمت او در امضای کرای مصمم گشت نخست دست از جان بشوید و دل از سر بگریرد آنگاه قدم در میدان مردان نهد.

Ва бсмъи малик расидааст ки Марии бхдмти ғўкии розии гашт чун салоҳи ҳолу фироқи вақт дарон дид ? малик пурсед ки : чигуна ?

و بسمع ملک رسیده است که ماری بخدمت غوکی راضی گشت چون صلاح حال و فراغ وقت دران دید؟ ملک پرسید که: چگونه؟

Гуфт :

گفت: