« ҷамоатии мурғон фароҳам омаданд ва иттифоқ карданд бронкаҳи бумро бар хештан амир гардонанд . Дар ин муҳоварат хавзӣ доштанд , зоғӣ аз давр пайдо шуд . Яке аз мурғон гуфт : таваққуф кунем то зоғ бирасад , дар ин кори азуи мушовиратии хоҳем , ки ӯ ҳам аз мост , ва то аъён ҳар синфи як калима нашаванд онро иҷмоъ куллӣ натавон шинохт . Чун зоғи бадишони пайвасти мурғони сӯрат ҳол бозгуфтанд , ва дарон ишоратӣ талабиданад . Зоғ ҷавоб дод ки : агар тамомии мурғони номдори ҳалок шудаи Андӣу товусу бозу уқобу дигари мақдамон мафқуд гашта , воҷиб будӣ ки мурғон бемалик рӯзгор гузоштандӣу изтирори мтобъти буму эҳтиёҷ ба сиёсати рой ӯ ба караму муруввати хеши роҳи ндодндӣ ; манзари карӣау мухбири носутӯдау ақли андаку сФаҳ бисёру хашми ғолибу раҳмати қосир , ва бо ин ҳама аз ҷамоли рӯзи олами афрӯзи маҳҷӯб ва аз нури ?харчади ҷаҳони орои маҳрӯм ,у душвортари онкии ҳадату танги хуӣ бар аҳвол ӯ муставлеасту тҳтку носозўорӣ дар афъоли ваии зоҳир . Аз ин андеша носавоб даргузаред ва корҳо ба ройу хиради хеш дар забт оред . Ва тадоруки ҳаряк бар қзити маслиҳат воҷиб доред чунонкии харгӯшии худро расӯли моҳи сохт , ва ба рои хеши муҳиммии бузург кифоят кард . » мурғон пурседанд : « чигуна ? »
«جماعتی مرغان فراهم آمدند و اتفاق کردند برآنکه بوم را بر خویشتن امیر گردانند. در این محاورت خوضی داشتند، زاغی از دور پیدا شد. یکی از مرغان گفت: توقف کنیم تا زاغ برسد، در این کار ازو مشاورتی خواهیم، که او هم از ماست، و تا اعیان هر صنف یککلمه نشوند آن را اجماعِ کلی نتوان شناخت. چون زاغ بدیشان پیوست مرغان صورت حال بازگفتند، و دران اشارتی طلبیدند. زاغ جواب داد که: اگر تمامی مرغان نامدار هلاک شدهاندی و طاووس و باز و عقاب و دیگر مقدمان مفقود گشته، واجب بودی که مرغان بیمَلِک روزگار گذاشتندی و اضطرار متابعتِ بوم و احتیاج به سیاست رای او به کرم و مروت خویش راه ندادندی؛ منظر کریه و مخبر ناستوده و عقلِ اندک و سفه بسیار و خشم غالب و رحمت قاصر، و با این همه از جمال روز عالمافروز محجوب و از نور خرشید جهان آرای محروم، و دشوارتر آنکه حدت و تنگخویی بر احوال او مستولی است و تهتک و ناسازواری در افعال وی ظاهر. از این اندیشه ناصواب درگذرید و کارها به رای و خرد خویش در ضبط آرید. و تدارک هریک بر قضیت مصلحت واجب دارید چنانکه خرگوشی خود را رسول ماه ساخت، و به رای خویش مهمی بزرگ کفایت کرد.» مرغان پرسیدند: «چگونه؟»
Гуфт :
گفت: