Чун бар ин саёқат дар мухосамати нафас маболиғат намудем ба роҳи рост боз омад ва ба рағбати содиқу ҳасбат бериё ба алоҷ беморон пардохтаму рӯзгор дар он мустағриқ гардонид , то ба Ямани он дарҳои рӯзӣ бар ман кушодаи гашту салоату мавоҳиби подшоҳон ба ман мутавотир шуд . Ва пеш аз сафари Ҳиндӯстон ва пас аз он анвоъи дўсткомӣ ва неъмат дидам ва ба ҷоҳу мол аз амсол ва ақрон бигузаштам . Ва онгоҳ дар осору натоиҷи илми тиб тааммулӣ кардаму самароту фавойиди онро бар саҳифаи дили бнгоштм , ҳеҷ алоҷӣ дар ваҳм наомад ки мӯҷиби сиҳҳат аслӣ тавонад буд , ва чун мизоҷ ин бошад ба чаҳ тоўил хирадмандон бидон восиқ тавонанд шуд ва онро сабаби шифои шимурд ?у бози аъмоли хайру сохтани тӯшаи охират аз иллат аз он гӯна шифо медиҳад ки мъоўдт сӯрат набандад .

چون بر این سیاقت در مخاصمت نفس مبالغت نمودم به راه راست باز آمد و به رغبت صادق و حسبت بی ریا به علاج بیماران پرداختم و روزگار در آن مستغرق گردانید، تا به یمن آن درهای روزی بر من گشاده گشت و صلات و مواهب پادشاهان به من متواتر شد. و پیش از سفر هندوستان و پس از آن انواع دوستکامی و نعمت دیدم و به جاه و مال از امثال و اقران بگذشتم. و آنگاه در آثار و نتایج علم طب تاملی کردم و ثمرات و فواید آن را بر صحیفه دل بنگاشتم، هیچ علاجی در وهم نیامد که موجب صحت اصلی تواند بود، و چون مزاج این باشد به چه تاویل خردمندان بدان واثق توانند شد و آن را سبب شفا شمرد؟ و باز اعمال خیر و ساختن توشه آخرت از علت از آن گونه شفا می‌دهد که معاودت صورت نبندد.