Ва фоида дар тааллум , ҳурмати зоту иззат нафасаст , пас таълими дигарон , ки агар ба аФодт машғӯл гардад ва дар насиби хеши ғифлати варзад ҳамчун чашма Эй бошад ки аз об ӯ ҳамаи касро манфиат ҳосил меояд ва ӯ аз он бехабар . Ва аз ду чизи нахусти худро мстзҳр бояд гардонид пас дигаронро эсор кард : илму мол . Яъне чун вуҷӯҳи таҷориби маълуми гашти аввал дар таҳзиби ахлоқи хеш бояд кушед онгоҳи дигаронро бар он боис буд . Ва агар нодонии ин бишоратро бар ҳазл ҳамл кунад монанди кӯрӣ бошад ки кожиро сарзаниш кунад .

و فایده در تعلّم ، حرمت ذات و عزت نفس است، پس تعلیم دیگران، که اگر به اِفادت مشغول گردد و در نصیب خویش غفلت ورزد همچون چشمه ای باشد که از آب او همه کس را منفعت حاصل می‌آید و او از آن بی خبر. و از دو چیز نخست خود را مُستظهِر باید گردانید پس دیگران را ایثار کرد: علم و مال. یعنی چون وجوه تجارِب معلوم گشت اول در تهذیب اخلاق خویش باید کوشید آنگاه دیگران را بر آن باعث بود. و اگر نادانی این بشارت را بر هَزْل حمل کند مانند کوری باشد که کاژی را سرزنش کند.