Бшҳрӣ аз шаҳрҳои Ироқи табибӣ буд ҳозиқ ,у мазкӯри бимни муъолиҷат , машҳури бмърФти доруу иллат , рФқи шомилу нсҳи комил , моя бисёру тҷрбти фаровон , дастӣ чун дами Масеҳу дамӣ чун қадами Хизри слии аллоҳи алайҳ . Рӯзгор , чунонкӣ одат ӯст дрбозхўостни мавоҳиб ва рубудани нафоис , ӯро даст барадӣ намӯд то қӯти зоту нури басар дар троҷъ афтод ,у батадрӣҷи чашми ҷаҳони бениши бхўобонид . Ва он нодони вқҳи арса холӣ ёфту даъвии илми тиби оғози ниҳод ,у зикри он дар афвоҳ афтод .
بشهری از شهرهای عراق طبیبی بود حاذق، و مذکور بیمن معالجت، مشهور بمعرفت دارو و علت، رفق شامل و نصح کامل، مایه بسیار و تجربت فراوان، دستی چون دم مسیح و دمی چون قدم خضر صلی الله علیه. روزگار، چنانکه عادت اوست دربازخواستن مواهب و ربودن نفایس، او را دست بردی نمود تا قوت ذات و نور بصر در تراجع افتاد، و بتدریج چشم جهان بینش بخوابانید. و آن نادان وقح عرصه خالی یافت و دعوی علم طب آغاز نهاد، و ذکر آن در افواه افتاد.
Ва малики он шаҳр духтарӣ дошту бзозри зода хеш дода буд , ва ӯро дар ҳол ниҳодани ҳамли ранҷии ҳодиси гашт . Табиби пери доноро ҳозир овараданд . Аз кайфияти ранҷ некӯ бипурсед . Чун ҷавоб башнавад ва бар иллати тамом вуқуф ёфт бдорўӣ ишорат кард ки онро зомҳрон хонанд . Гуфтанд : бибояд сохт . Гуфт : чашми ман заъифаст , шумо бисозед .
و ملک آن شهر دختری داشت و بذاذر زاده خویش داده بود، و او را در حال نهادن حمل رنجی حادث گشت. طبیب پیر دانا را حاضر آوردند. از کیفیت رنج نیکو بپرسید. چون جواب بشنود و بر علت تمام وقوف یافت بداروی اشارت کرد که آن را زامهران خوانند. گفتند:بباید ساخت. گفت:چشم من ضعیف است، شما بسازید.
Дар ин миёни он муддаӣ биёмад ва гуфт : кор манасту таркиби он ман надонам . Малик ӯро пеш хонд ва фармуд ки дар хазона раваду ахлоти доруи беруни орад . Дар рафт ва беилму маърифати корӣ пеш гирифт . Аз қазои сраҳи заҳри ҳалоҳили бадаст ӯ афтод , онро бар дигари ахлоти бёмихт ва бдхтр дод . Хӯрдан ҳамон буду ҷони ширини таслим кардан . Малик аз сӯзи духтари шарбатӣ аз он дору бидон нодон дод , бихӯрад ва дар ҳоли сарди гашт .
در این میان آن مدعی بیامد و گفت: کار منست و ترکیب آن من ندانم. ملک او را پیش خواند و فرمود که در خزانه رود و اخلاط دارو بیرون آرد. در رفت و بی علم و معرفت کاری پیش گرفت. از قضا صره زهر هلاهل بدست او افتاد،آن را بر دیگر اخلاط بیامیخت و بدختر داد. خوردن همان بود و جان شیرین تسلیم کردن. ملک از سوز دختر شربتی از آن دارو بدان نادان داد، بخورد و در حال سرد گشت.
Ва ин мисл бидон оварадам то бидонед ки кори бҷҳолту амали бшбҳти оқибат вахим дорад .
و این مثل بدان آوردم تا بدانید که کار بجهالت و عمل بشبهت عاقبت وخیم دارد.