Чун Димнаро дар ҳабси бурданду бандгарон бар ваии ниҳоди Калиларо сӯзи бародарии вшФқти суҳбати барангехт , пинҳони бадӣдор ӯ рафт ,у чндонкаҳи назар бар вай афганд ашк боридан гирифт ва гуфт : эй бародари туро дар ин балоу меҳнат чигуна тавонам дид ,у марои пас азин аз зиндагонӣ чаҳ лиззат ?

چون دمنه را در حبس بردند و بندگران بر وی نهاد کلیله را سوز برادری وشفقت صحبت برانگیخت، پنهان بدیدار او رفت، و چندانکه نظر بر وی افگند اشک باریدن گرفت و گفت: ای برادر ترا در این بلا و محنت چگونه توانم دید،و مرا پس ازین از زندگانی چه لذت؟

Ва чун кори бад-ӣн манзалат расед агар дар сухан бо ту дуруштӣ кунам бокӣ набошад , ва ман ин ҳама медидам ва дар панд додан ғулув менамӯд , бидон илтифот накардӣ . Ва номақбӯлтар чизҳо наздики ту насиҳатаст . Ва агар буқати ҳоҷат ва дар ҳангоми саломат дар мавъизати тақсиру ғифлат раво дошта будамӣ имрӯзи боту дар ин ҷиноят ширкат дорамӣ . Локини эъҷоби ту бнФсу рои хеши ақлу илми туро мақҳур гардонид . Ва ишорати олимон дар ончӣ « соъии пеш аз аҷал мерад » бо ту бигуфтаам , ва аз мурдани инқитоъ зиндагонӣ нахостаанд , аммо ранҷҳое бинад ки ҳаётро мнғс гирданд , чунин ки ту дарин афтодаеу ҳроинаҳи марг азон хуштараст . Ва рост гуфтаанд « мақтали алрҷли байни Фкиаҳ . »

و چون کار بدین منزلت رسید اگر در سخن با تو درشتی کنم باکی نباشد، و من این همه می‌دیدم و در پند دادن غلو می‌نمود، بدان التفات نکردی. و نامقبول تر چیزها نزدیک تو نصیحت است. و اگر بوقت حاجت و در هنگام سلامت در موعظت تقصیر و غفلت روا داشته بودمی امروز باتو در این جنایت شرکت دارمی. لکن اعجاب تو بنفس و رای خویش عقل و علم ترا مقهور گردانید. و اشارت عالمان در آنچه «ساعی پیش از اجل میرد» با تو بگفته ام، و از مردن انقطاع زندگانی نخواسته اند، اما رنجهایی بیند که حیات را منغص گرداند، چنین که تو درین افتاده ای و هراینه مرگ ازان خوشتر است. و راست گفته‌اند «مقتل الرجل بین فکیه. »

Димна гуфт : ҳамеша ончии ҳақ буд мегуфтӣу шароити насиҳатро биҷой меоварад , локини шараи нафасу қӯти ҳирс бар талаби ҷоҳи рои маро заъиф карду насоеҳи туро дар дили ман беқадар гардонид , чунонкии бемори мўлъи бхўрднӣ , агар чаҳ зарари он май шиносад , бидон илтифот нанамояду брқзит шаҳват бихӯрад . Низ хуррам ва бе хасми зистану хуши дилу эмини рӯзгори гузоштан навъе дигараст . Ҳркҷо улувва ҳимматӣ буд аз ранҷҳои саъбу чашми захмҳои ҳоил чора набошад .

دمنه گفت: همیشه آنچه حق بود می‌گفتی و شرایط نصیحت را بجای می‌آورد، لکن شره نفس و قوت حرص بر طلب جاه رای مرا ضعیف کرد و نصایح ترا در دل من بی قدر گردانید، چنانکه بیمار مولع بخوردنی، اگر چه ضرر آن می‌شناسد، بدان التفات ننماید و برقضیت شهوت بخورد. نیز خرم و بی خصم زیستن و خوش دل و ایمن روزگار گذاشتن نوعی دیگر است. هرکجا علو همتی بود از رنجهای صعب و چشم زخمهای هایل چاره نباشد .

Ва медонам ки тухми ин балои ман коштаам ,у ҳарки чизе кошт ҳроинаҳи бадрӯд агарчӣ дар надомат уфтаду бидонад ки зҳгё коштааст . Ва имрӯз вақтаст ки самарати кирдору риъи гуфтор хеш бурдорам . Ва ин ранҷ бар ман гарон тар мегардад аз ҳаросӣ ки ту бмни муттаҳами шӯии бҳкми савобиқи дӯстӣу суҳбат ки миёни мост .

و می‌دانم که تخم این بلا من کاشته ام، و هرکه چیزی کاشت هراینه بدرود اگرچه در ندامت افتد و بداند که زهگیا کاشته است. و امروز وقتست که ثمرت کردار و ریع گفتار خویش بردارم. و این رنج بر من گران تر می‌گردد از هراسی که تو بمن متهم شوی بحکم سوابق دوستی و صحبت که میان ماست.

Ва ъёзоллаҳ агар бар ту таклифӣ равад то ончӣ май доне аз рози ман бозгуе , вонгаҳи ман бадви мўўнти мубталои гирдам , яке ранҷи нафаси туу хчлт ки аз ҷиҳати ман дар ранҷи уфтӣ ,у дувуми онкии маро беш умеди халос боқӣ намонад , ки дар сидқи қавли ту бҳичи тоўил шабаҳат набошад « гуҳ ки дар ҳақи бегонагони гувоҳии диҳии Фдри боби ман бо чандон ягонагӣу мхолсти сӯрат рибтӣ набандад . Ва имрӯзи ҳоли ман май бинӣ , вақт риққатасту ҳангоми шафқат

و عیاذالله اگر بر تو تکلیفی رود تا آنچه می‌دانی از راز من بازگویی، وانگه من بدو موونت مبتلا گردم، یکی رنج نفس تو و خچلت که از جهت من در رنج افتی، و دوم آنکه مرا بیش امید خلاص باقی نماند، که در صدق قول تو بهیچ تاویل شبهت نباشد «گه که در حق بیگانگان گواهی دهی فدر باب من با چندان یگانگی و مخالصت صورت ریبتی نبندد. و امروز حال من می‌بینی، وقت رقت است و هنگام شفقت

Калила гуфт : ончӣ гуфтӣ маълуми гашт . Ва ҳукамо гӯйанд ки « ҳеҷ кас бар азоби сабр натавонад кард , ва ҳарчӣ мумкин гардад аз гуфтори ҳақ ё ботил барои дафъ азият бигӯед . » ва ман турои ҳеҷ ҳиялат намедонам , чун дар ин мақом афтодӣ беҳтари онкии бгноаҳи эътирофи намое ва бидонча кардае иқрор кунӣ , ва худро аз табаъати охирати брҷўъу инобати бурҳонӣ , чаҳ лобуди дарин ҳалок хоҳӣ шуд , бории оҷилу оҷли баҳами пайвандад . Димна гуфт : дар ин маъонӣ тааммул кунаму ончӣ фароз ояд бмшоўрти ту тақдими намоям .

کلیله گفت: آنچه گفتی معلوم گشت. و حکما گویند که «هیچ کس بر عذاب صبر نتواند کرد، و هرچه ممکن گردد از گفتار حق یا باطل برای دفع اذیت بگوید. » و من ترا هیچ حیلت نمی دانم، چون در این مقام افتادی بهتر آنکه بگناه اعتراف نمایی و بدانچه کرده ای اقرار کنی، و خود را از تبعت آخرت برجوع و انابت برهانی، چه لابد درین هلاک خواهی شد، باری عاجل و آجل بهم پیوندد. دمنه گفت: در این معانی تامل کنم و آنچه فراز آید بمشاورت تو تقدیم نمایم.