Чун зоғи мулотафати бохаҳ дар боб мӯш башнавад тозаи истод , ваовро гуфт : шодкрдии маро ва ҳамеша аз ҷониби ту ин маъҳудаст . Ва ту ҳам бмкорм хеш бинозаду шоду хуррами зӣ , чаҳ сазовор касе бмсрт ва артёҳ ӯст ки ҷониб ӯ дӯстонро ммҳд бошад ,у баҳри вақти ҷамоатӣ аз бародарон дар шафқату риояту иҳтимому ҳимоят ӯ рӯзгор гузоранд , ва ӯ дарҳои мкрмту мҷомлтро баришон кушода дорад , ва дар иҷобати илтимосу қазои ҳоҷати эшон эҳтизозу астбшор воҷиб бинад ;у забони набувват аз ин маънӣ иборат мефармоед ки хиёр кам аҳоснкми ахлоқои алмўтўўни акноФои аллазӣнаи ёлФўну иўлФўн .

چون زاغ ملاطفت باخه در باب موش بشنود تازه ایستاد ,واو را گفت: شادکردی مرا و همیشه از جانب تو این معهود است. و تو هم بمکارم خویش بنازد و شاد و خرم زی ,چه سزاوار کسی بمسرت و ارتیاح اوست که جانب او دوستان را ممهد باشد ,و بهر وقت جماعتی از برادران در شفقت و رعایت و اهتمام و حمایت او روزگار گذارند ,و او درهای مکرمت و مجاملت را بریشان گشاده دارد ,و در اجابت التماس و قضای حاجت ایشان اهتزاز و استبشار واجب بیند؛و زبان نبوت از این معنی عبارت می‌فرماید که خیار کم احاسنکم اخلاقا الموطوون اکنافا الذین یالفون و یولفون.

Ва агар карӣмӣ дар сар ояд дасти гир ӯ киром тавонанд буд , чунонкии пел агар дар хлоб бимонад ҷузи пелон ӯро аз онҷо берун натавонанд оварад . Ва оқил ҳамеша дар касб шараф кӯшаду зикри некӯи боқиро бФонӣ харида бошаду андакӣ бисёр фурӯхта .

و اگر کریمی در سر آید دست گیر او کرام توانند بود , چنانکه پیل اگر در خلاب بماند جز پیلان او را از آنجا بیرون نتوانند آورد. و عاقل همیشه در کسب شرف کوشد و ذکر نیکو باقی را بفانی خریده باشد و اندکی بسیار فروخته.

Ва маҳсуди хилоиқи он кас тавонад буд ки наздик ӯ зинҳорён эмин гашта бисёр ёфта шавад , ва бар дар ӯ соилони шои крФроўон дида ояд . Ва ҳар ки дар неъмат ӯ муҳтоҷонро ширкат набошад ӯ дар зумраи тавонгарон маъдӯд нагардад ,у онкии ҳаёт дар бадномӣу дшмноигӣ халқ гузорад ном ӯ дар ҷумлаи зиндагони брнёид .

و محسود خلایق آن کس تواند بود که نزدیک او زینهاریان ایمن گشته بسیار یافته شود ,و بر در او سایلان شا کرفراوان دیده آید. و هر که در نعمت او محتاجان را شرکت نباشد او در زمره توانگران معدود نگردد ,و آنکه حیات در بدنامی و دشمنایگی خلق گذارد نام او در جمله زندگان برنیاید.