Зоғ дар ин сухан буд ки аз даври оҳӯии давон пайдо шуд . Гумони бурданд ки ӯро толибӣ бошад . Бохаҳ дар оби ҷусту зоғ бар дарахт париду мӯш дар сӯрох рафт . Оҳӯи бикрон об расед , андакӣ хӯрд , чун ҳаросонеи бистод . Зоғ чун ин ҳол мшоҳдт кард дар ҳаво рафту бнгрист ки бар асар ӯ касе ҳаст . Баҳри ҷониби чашми андохт касеро надид . Бохаҳро овоз дод то аз об берун омаду мӯши ҳам ҳозири гашт .

زاغ در این سخن بود که از دور آهوی دوان پیدا شد. گمان بردند که او را طالبی باشد. باخه در آب جست و زاغ بر درخت پرید و موش در سوراخ رفت. آهو بکران آب رسید ,اندکی خورد ,چون هراسانی بیستاد. زاغ چون این حال مشاهدت کرد در هوا رفت و بنگریست که بر اثر او کسی هست. بهر جانب چشم انداخت کسی را ندید. باخه را آواز داد تا از آب بیرون آمد و موش هم حاضر گشت.

Пас бохаҳ чун ҳарос оҳӯ бидид , ва дар об менагирист ва намехӯрд , гуфт : агар ташнае об хӯрду боки мадор , ки ҳеҷ хавфӣ нест . Оҳӯ пештар рафт . Бохаҳ ӯро трҳиби тамом воҷиб дошт ва пурсед ки : ҳол чист ва аз куҷо май оӣӣ ? гуфт : ман дар ин саҳроҳо будамӣу баҳри вақт тир андозон маро аз ҷонибии бҷонбӣ май ронданд . Ва имрӯзи периро дидам сӯрати баст ки сайёд бошад , ӣнҷо гурехтам . Бохаҳ ӯро гуфт : матарс ки дар ин ҳаволии сайёд дида наёмада сет , ва мо дӯстии худ туро мабзул дорем , ва чаро хури бмо наздикаст .

پس باخه چون هراس آهو بدید ,و در آب می‌نگریست و نمی خورد ,گفت: اگر تشنه ای آب خورد و باک مدار ,که هیچ خوفی نیست. آهو پیشتر رفت. باخه او را ترحیب تمام واجب داشت و پرسید که: حال چیست و از کجا می‌آئی؟ گفت: من در این صحراها بودمی و بهر وقت تیر اندازان مرا از جانبی بجانبی می‌راندند. و امروز پیری را دیدم صورت بست که صیاد باشد , اینجا گریختم. باخه او را گفت: مترس که در این حوالی صیاد دیده نیامده ست ,و ما دوستی خود ترا مبذول داریم ,و چرا خور بما نزدیک است.

Оҳӯ дар суҳбати эшон рағбат намӯд ва дар он марғзор мақом кард . Ва неи бастӣ буд ки эшон дар онҷо ҷумла шудандӣ ва бозӣ кардандӣ ва саргузашт гуфтандӣ .

آهو در صحبت ایشان رغبت نمود و در آن مرغزار مقام کرد. و نی بستی بود که ایشان در آنجا جمله شدندی و بازی کردندی و سرگذشت گفتندی.