Ва мтўқаҳ ба маскан мӯш расед . Кабӯтаронро фармуд ки фурӯд ойед . Фармон ӯ нигоҳ доштанд ва ҷумла бинишастанд . Ва он мӯшро зброи ном буд , бо дҳои тамому хирад бисёр , гарму сарди рӯзгори дидау хайру шари аҳвол мшоҳдт карда . Ва дар он мавозиъ аз ҷиҳати гурезгоҳи рӯзи ҳодисаи сад сӯрохи сохтау ҳарякро дар дайгарии роҳи кушода ,у тимори он фарохури ҳикмат ва бар ҳасби маслиҳати бдоштаҳ . Мтўқаҳ овоз дод ки : беруни ой ! збро пурсед ки : кист ? ном бигуфт , бишнохт ва ба таъҷил берун омад .

و مُطَوَّقه به مسکنِ موش رسید. کبوتران را فرمود که فرود آیید. فرمان او نگاه داشتند و جمله بنشستند. و آن موش را زِبرا نام بود، با دهای تمام و خرد بسیار، گرم و سرد روزگار دیده و خیر و شر احوال مشاهدت کرده. و در آن مواضع از جهت گریزگاه روز حادثه صد سوراخ ساخته و هریک را در دیگری راه گشاده، و تیمار آن فراخور حکمت و بر حسب مصلحت بداشته. مطوقه آواز داد که: بیرون آی! زبرا پرسید که: کیست؟ نام بگفت، بشناخت و به تعجیل بیرون آمد.

Чун ӯро дар банди бало баста дид зиҳи об дидагон бикшод ва бар рухсори ҷӯй ҳо баранд ва гуфт : эй дӯсти азизу рафиқи мувофиқ , туро дар ин ранҷ ки афганд ? ҷавоб дод ки : анвоъи хайру шар ба тақдир бозбстаҳаст , ва ҳарчӣ дар ҳукм азалӣ рафтаст ҳроинаҳ бар ихтилофи айём дӣданӣ бошад , аз он тҷнбу тҳрз сӯрат набандад .

چون او را در بند بلا بسته دید زه آب دیدگان بگشاد و بر رخسار جوی‌ها براند و گفت: ای دوست عزیز و رفیق موافق، ترا در این رنج که افگند؟ جواب داد که: انواع خیر و شر به تقدیر بازبسته است، و هرچه در حکم ازلی رفتست هرآینه بر اختلاف ایام دیدنی باشد، از آن تَجَنُّب و تَحَرُّز صورت نبندد.

Ва марои қазои осмонӣ дар ин варта кашид ,у донаро бар ману ёрони ман ҷилва кард ва дар чашму дил ҳама биёрост , то ғубори он нури басарро бпушонед ,у пеши ақлҳо ҳиҷоби торики бдошт ,у ҷумла дар дасти меҳнату чангол бало афтодем . Ва касоне ки аз ман қӯту шавкат бештар доранд ва ба қадар ва манзалат пештаранд бо мақодӣри самовӣ муқовимат наметавонанд пайваст ,у амсоли ин ҳодиса дар ҳақи эшон ғарибу аҷиб май намояд . Ва ҳаргоҳ ки ҳукмӣ нозил мегардад қурси хуршед торик мешаваду пайкари моҳи сиёҳ . Ва иродати борӣ , иззати қудратау иллати клмтаҳ , моҳиро аз қаъри об ба фароз май орад ,у мурғро аз авҷи ҳаво ба ҳазиз мекашад , чунонкии нодонро ғалаба мекунад миёни доноу матолиб ӯ ҳоил мегардад .

و مرا قضای آسمانی در این ورطه کشید، و دانه را بر من و یاران من جلوه کرد و در چشم و دل همه بیاراست، تا غبار آن نور بصر را بپوشانید، و پیش عقل‌ها حجاب تاریک بداشت، و جمله در دست محنت و چنگال بلا افتادیم. و کسانی که از من قوت و شوکت بیشتر دارند و به قدر و منزلت پیشترند با مقادیر سماوی مقاومت نمی‌توانند پیوست، و امثال این حادثه در حق ایشان غریب و عجیب می‌نماید. و هرگاه که حکمی نازل می‌گردد قرص خورشید تاریک می‌شود و پیکر ماه سیاه. و ارادت باری، عزت قدرته و علت کلمته، ماهی را از قعر آب به فراز می‌آرد، و مرغ را از اوج هوا به حَضیض می‌کشد، چنانکه نادان را غلبه می‌کند میان دانا و مطالب او حایل می‌گردد.