Дуруду салому тҳити вслўоти эзадӣ бар зоти муаззаму рӯҳи муқаддаси Мустафоу асҳобу атбоъу ёрону ашёъ ӯ бод , дурудӣ ки имдоди он ба имтидоди рӯзгор муттасил бошад , насими он хок аз кулбаи برارد , ани аллоҳу млоӣктаҳи ислўни алӣ алнабӣ ё аиҳо аллазӣнаи омнўои слўои алайҳу слмўои тслимо .

درود و سلام و تحیت وصلوات ایزدی بر ذات معظم و روح مقدس مصطفی و اصحاب و اتباع و یاران و اشیاع او باد، درودی که امداد آن به امتداد روزگار متصل باشد، نسیم آن خاک از کلبه برآرد، ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما.

Ва чун мебоист ки ин миллат мухиллад монад ва , малики ин уммати баҳамаи офоқу ақтор замин бирасад ,у сидқи ин ҳадис ки яке аз мӯъҷизот боқӣаст ҷаҳонёнро маълум гардад : қол алнабӣ слии аллоҳи алайҳу ?ала « зуят лии аларзи Форити мшорқҳоу мғорбҳоу сиблғи малики умматии мозўии лии минҳо . » хулафои Мустафоро слии аллоҳи алӣу разии анҳуам дар амр ва наҳйу ҳалу ақд даст баргушод ,у фармони мутлақ арзонӣ дошт ,у мтоўъти эшонро бтоъти худу расӯл мулҳақ гардонид , ҳайси қоли ъзу ҷл : ё аиҳо аллазӣнаи омнўои атиъўои аллоҳу атиъўо алрасулу аввалии аламри мнкм . Ки танфизи шароеъи дайну изҳори шъоири ҳақ бе сиёсати мулӯки дайни дор бар рӯй рӯзгор мухиллад намонад ,у муддати он мақрун ба интиҳои умри олам сӯрат набандад ,у ишорати ҳазрати набуввати бад-ӣн воридаст ки : алмалику аддӣни туамон . Ва бҳқиқт бибояд шинохт ки мулӯки ислом соя офаридагоранд , ъзи исма , ки рӯй замини бнўри адли эшон ҷамол гирад ,у бҳибту шикваи эшон ободонии ҷаҳону толФи аҳўоء мутаъаллиқ бошад , ки бҳичи тоўили ҳаловати ибодатро он асари натавонад буд ки мҳобти шамшерро , ва агар ин маслиҳат бар ин саёқат риоят наёфтӣ низоми корҳо гусастаи гаштӣ ,у ихтилофи калима аз миёни уммат пайдо омадӣ ,у чунонкӣ дар тбоъ мураккабаст ҳар касе ба рои хеш дар муҳимоти ислом мадохилат кардӣ ,у усӯли шаръӣу қавонини динии мухталу мӯҳмали гаштӣ ,у ъмрбн улхитоб мегуяд : моизъи алслтони аксари ммои изъи алқуръон ,у иқтибоси ин маънӣ аз қуръон азимаст : лонтмашад рҳбаҳи фии сдўрҳми ман аллоҳи злки бонуҳуми қавми лоиФқҳўн зеро ки нодони ҷузи бъоҷли азоб аз маосӣ боз набошад ,у камоли азимату кибриёии борӣ , ҷли ҷалола , нашносад .

و چون می‌بایست که این ملت مخلّد ماند و، ملک این امت بهمه آفاق و اقطار زمین برسد، و صدق این حدیث که یکی از معجزات باقی است جهانیان را معلوم گردد: قال النبی صلّی الله علیه و آله «زویت لی الارض فاریت مشارقها و مغاربها و سیبلغ ملک امتی مازوی لی منها. » خلفای مصطفی را صلی الله علی و رضی عنهم در امر و نهی و حل و عقد دست برگشاد، و فرمان مطلق ارزانی داشت، و مطاوعت ایشان را به طاعت خود و رسول ملحق گردانید، حیث قال عز و جل: یا ایها الذین آمنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم. که تنفیذ شرایع دین و اظهار شعایر حق بی سیاست ملوک دین‌دار بر روی روزگار مخلد نماند، و مدت آن مقرون به انتهای عمر عالم صورت نبندد، و اشارت حضرت نبوت بدین وارد است که: الملک و الدین توامان. و به حقیقت بباید شناخت که ملوک اسلام سایه آفریدگارند، عز اسمه، که روی زمین به نور عدل ایشان جمال گیرد، و به هیبت و شکوه ایشان آبادانی جهان و تالف اهواء متعلق باشد، که به هیچ تاویل حلاوت عبادت را آن اثر نتواند بود که مهابت شمشیر را، و اگر این مصلحت بر این سیاقت رعایت نیافتی نظام کارها گسسته گشتی، و اختلاف کلمه از میان امت پیدا آمدی، و چنانکه در طباع مرکب است هر کسی به رای خویش در مهمات اسلام مداخلت کردی، و اصول شرعی و قوانین دینی مختل و مهمل گشتی، و عمربن الخطاب می‌گوید: مایزع السلطان اکثر مما یزع القرآن، و اقتباس این معنی از قرآن عظیم است: لانتم اشد رهبه فی صدورهم من الله ذلک بانهم قوم لایفقهون زیرا که نادان جز به عاجل عذاب از معاصی باز نباشد، و کمال عظمت و کبریای باری، جل جلاله، نشناسد.