Ва агар дар тақрири маҳосини ин китоби муҷалладот пардохта шавад ҳануз ҳақи он ба воҷибӣ гзордаҳ бияёд , локини ибром аз ҳама ҳад бигузашт ва аз он мавзе ки ба зикри Нӯшервони расида омадааст то ӣнҷои саросар ҳшўаст ва бо саёқати китоб албата муносибатӣ надорад ; аммо ғарази он буд то шинохта гардад ки ҳикмат ҳамеша азиз бӯдааст , хосса ба наздики мулӯку аъён , ва алҳақ агар дар он саъйӣ пайваста ояду мўўнтӣ таҳаммул карда шавад зойеъ ва бесамарат намондааст , зеро ки маърифати қавонини сиёсат дар ҷаҳони дории асл муътабарасту бақои зикр бар имтидоди рӯзгори зхиртии нафис , ва ба ҳар баҳо ки харида шавад ройгони намояд .

و اگر در تقریر محاسن این کتاب مُجلدات پرداخته شود هنوز حق آن به واجبی گزارده بیاید، لکن ابرام از همه حد بگذشت و از آن موضع که به ذکر نوشیروان رسیده آمده است تا اینجا سراسر حشو است و با سیاقت کتاب البته مناسبتی ندارد؛ اما غرض آن بود تا شناخته گردد که حکمت همیشه عزیز بوده است، خاصه به نزدیک ملوک و اعیان، و الحق اگر در آن سعیی پیوسته آید و مَؤونتی تحمل کرده شود ضایع و بی ثمرت نمانده است، زیرا که معرفت قوانین سیاست در جهان داری اصل معتبر است و بقای ذکر بر امتداد روزگار ذخیرتی نفیس، و به هر بها که خریده شود رایگان نماید.