Алифии абоаи бзоки алксби иктсб

الفی اباه بذاک الکسب یکتسب

Он чанд осори ҳамиди маразӣ ки дар тақдими абвоби адли всёсти худованд . Султони мозӣ , ямини аддавлау амини алмлаҳи низоми аддӣни Каҳфи алмуслимӣни Абулқосими Маҳмӯди рост , анори аллоҳи барраонау сиқли болхироти мизона , ва бар он ҷумла ки дар эҳёии савобиқи амири одили Носириддину аддавла , нуруллои ҳФртаҳу бизи ғртаҳ , саъй намӯд то онро блўоҳқ хеш биёрост ,у русуми сутӯда ӯро тоза ва зинда гардонид , ва суннатҳои мазмум ки зулмау мутаҳаввирон ниҳода буданд бикбор маҳв кард то хилоиқ рӯй замини осӯдау мураффаҳи пушти бдиўори амн ва фароғат овараданд ,у дӯсту душмани бълўи ҳиммату камоли сиёсати он хусрави дайни дор , радоаи аллоҳи рдоءи ғуфрона , эътироф намуданд , ва мисолҳои ӯ дар мамолик бар итлоқ нФоз ёфт ,у ҷабборони рӯзгор дар амони ҳарим ӯ паноҳ талабиданаду шарафу саодати хеш дар тоъату мтобът ӯ шинохтанд ,у тамомии мамолики ғазнӣну Зобулстону нимрўзу хуросону хоразму чғонёну гиреҳгону табаристону қумису домғону райу асФоҳону билоди ҳндўснду мўлтон дар забти фармонбардории он шоҳаншоҳи муҳташами тғмдаҳи аллоҳ брҳмтаҳ омад чунонкии гоҳи гоҳ бар лафз муборак ронадӣ ки : як ҳади малик мо сипоҳонасту дигари Тирмиз ва се дигари хоразму чаҳоруми гузораи аби гунг . Ва ҳар ки китоби мамолику масолик хондаасту тӯлу арзи ин диёр бишнохта биравӣ пӯшида намонад ки бастати малики вай то чаҳ ҳад бӯдааст ; вонгоаҳи ҳиммати маликона бар аълои калимаи ҳақи мқсўри гардонидаи взот бе ҳам?или хешро бар нусрати дайни ислому мурооти масолеҳи халқ вақф карда ва аз дар кобул то канораи оби қнўҷу ҳудӯди колнҷрўи бонўсӣ , ва аз ҷониби мўлтон то наҳри волау Мансурау сўмноту срндибу савоҳили дарёии муҳӣту ҳаволии Миср , ва аз ҷониби қсдори тамомии навоҳии Яману сбпўраҳу санаду сиўстону силаи умру изиаҳу атрофи Кирмону савоҳили макрон , дар тксири дуҳазори фарсанг дар хиттаи исломи афзуд ,у офтоби миллати Аҳмадӣ бар он диёр аз акси моҳи роят Маҳмӯдӣ битофт ,у шуъоъи сипеҳри ислом дар сояи чатри оли Носири аддӣн бар он навоҳӣ густарда шуду биҷои бткдҳои масоҷид банно афтод , ва дар он мавозиъ ки брўзгори подшоҳони гузаштаи малики алмулукро ҷлти асмоўаҳ носазо мегуфтанд имрӯз ҳамвора ибодат мекунанду қуръон азим мехонанд ,у зиёдати ҳазор минбари ниҳода шудааст ҳ дар ҷамъот ва аъёд барон сноءбории ъз исма мегӯйанду фарз эзадӣ мегузоранд , ва дар муддати сад ва ҳафтод сол ки айёми давлати ин хонадон муборакаст - эзади таъолии онро ба ҳазор ва ҳафтсад брсонод - дар солии панҷоҳ ҳазор кам ва беш аз бардаи кофара аз диёри ҳарби бдёри ислом май оранд , ва эшон имон қабул мекунанд ,у тодомни қиёмат аз тўолду таносули эшон муъмин ва муъмина мезояд ,у ҳамаи бўҳдонити холиқу розиқи хеш мӯътариф мебошанд ,у баракоту мсўботу ҳасаноти он шоҳоншоаҳи ғозии Маҳмӯду тамомии мулӯки ин хонадонро мдхр мегардад . Ва дигари салотини давлати маймунро - ки худованди олами подшоҳи асри хусрави гетии шоҳаншоҳи ғозии баҳроми шоҳи возси малику умри эшон бод - фазойилу маноқиб бисёраст , ки ҳаряк аз эшон дар иёлату сиёсату адлу роФти алии ҳада умматӣ бӯдаанд .

آن چند آثار حمید مرضی که در تقدیم ابواب عدل وسیاست خداوند. سلطان ماضی، یمین الدولة و امین الملة نظام الدین کهف المسلمین ابوالقاسم محمود راست، انار الله برهانه و ثقل بالخیرات میزانه، و بر آن جمله که در احیای سوابق امیر عادل ناصرالدین و الدولة، نورالله حفرته و بیض غرته، سعی نمود تا آن را بلواحق خویش بیاراست، و رسوم ستوده او را تازه و زنده گردانید، و سنتهای مذموم که ظلمه و متهوران نهاده بودند بیکبار محو کرد تا خلایق روی زمین آسوده و مرفه پشت بدیوار امن و فراغت آوردند، و دوست و دشمن بعلو همت و کمال سیاست آن خسرو دین دار، رداه الله رداء غفرانه، اعتراف نمودند، و مثالهای او در ممالک بر اطلاق نفاذ یافت، و جباران روزگار در امان حریم او پناه طلبیدند و شرف و سعادت خویش در طاعت و متابعت او شناختند، و تمامی ممالک غزنین و زابلستان و نیمروز و خراسان و خوارزم و چغانیان و گرگان و طبرستان و قومس و دامغان و ری و اصفاهان و بلاد هندوسند و مولتان در ضبط فرمانبرداری آن شاهنشاه محتشم تغمده الله برحمته آمد چنانکه گاه گاه بر لفظ مبارک راندی که: یک حد ملک ما سپاهانست و دیگر ترمذ و سه دیگر خوارزم و چهارم گذاره اب گنگ. و هر که کتاب ممالک و مسالک خوانده است و طول و عرض این دیار بشناخته بروی پوشیده نماند که بسطت ملک وی تا چه حد بوده است؛ وانگاه همت ملکانه بر اعلای کلمه حق مقصور گردانیده وذات بی همال خویش را بر نصرت دین اسلام و مراعات مصالح خلق وقف کرده و از در کابل تا کناره آب قنوج و حدود کالنجرو بانوسی، و از جانب مولتان تا نهر واله و منصوره و سومنات و سرندیب و سواحل دریای محیط و حوالی مصر، و از جانب قصدار تمامی نواحی یمن و سبپوره و سند و سیوستان و سله عمر و یذیه و اطراف کرمان و سواحل مکران، در تکسیر دوهزار فرسنگ در خطه اسلام افزود، و آفتاب ملت احمدی بر آن دیار از عکس ماه رایت محمودی بتافت، و شعاع سپهر اسلام در سایه چتر آل ناصر الدین بر آن نواحی گسترده شد و بجای بتکدها مساجد بنا افتاد، و در آن مواضع که بروزگار پادشاهان گذشته ملک الملوک را جلت اسماوه ناسزا می‌گفتند امروز همواره عبادت می‌کنند و قرآن عظیم می‌خوانند، و زیادت هزار منبر نهاده شده است ه در جمعات و اعیاد بران ثناءباری عز اسمه می‌گویند و فرض ایزدی می‌گزارند، و در مدت صد و هفتاد سال که ایام دولت این خاندان مبارکست -ایزد تعالی آن را به هزار و هفتصد برساناد - در سالی پنجاه هزار کم و بیش از برده کافره از دیار حرب بدیار اسلام می‌آرند، و ایشان ایمان قبول می‌کنند، و تادامن قیامت از توالد و تناسل ایشان مومن و مومنه می‌زاید، و همه بوحدانیت خالق و رازق خویش معترف می‌باشند، و برکات و مثوبات و حسنات آن شاهانشاه غازی محمود و تمامی ملوک این خاندان را مدخر می‌گردد. و دیگر سلاطین دولت میمون را -که خداوند عالم پادشاه عصر خسرو گیتی شاهنشاه غازی بهرام شاه وازث ملک و عمر ایشان باد - فضایل و مناقب بسیار است، که هریک از ایشان در ایالت و سیاست و عدل و رافت علی حده امتی بوده‌اند .