Ва бибояд донист ки эзади таъолии ҳркорро сабабӣ ниҳодаасту ҳрсббро иллатӣ ва ҳар иллатро музиъӣу муддатӣ , ки ҳукм бидон мутаъаллиқ бошад ,у айёми умру рӯзгори давлати яке аз мқблон бидон ороста гардад . Ва сабабу иллати тарҷумаи ин китобу нақли он аз Ҳиндӯстон ба порси он буд ки борӣ - ъзи исма - он подшоҳи одили Бахтиёру шаҳриёри олами комгори анӯшервони касрии бен Қубодро - хФФи аллоҳи анҳу - аз шуъоъи ақлу нури адл , ҳаззии вофир арзонӣ дошт , ва дар маърифати корҳоу шинохти мнозми он , рои соибу фикрати соқиб рӯзӣ кард ,у афъолу ахлоқ ӯро ба таъйид осмонӣ биёрост . То наҳиммат ба таҳсили илму татаббуъи усӯлу фурӯъи он масруф гардонид , ва дар анвоъи он ба манзалатӣ расед ки ҳеҷ подшоҳи пас аз ваии он мақомро дар натавонист ёфт , ва он дарҷати шарифу ртбти олиро сазовор мршҳ натавонист гашт . Ва нихвати подшоҳӣу ҳиммати ҷаҳон гирӣ бидон мақрун шуд то ағлаби мамолики дунё дар забт хеш оварад ,у ҷабборони рӯзгорро дар рбқаҳи тоъат ва хизмат кашид ,у ончии матлӯб ҷаҳонёнаст аз ъзи дунёи бёФт .

و بباید دانست که ایزد تعالی هرکار را سببی نهاده است و هرسبب را علتی و هر علت را موضعی و مدتی، که حُکم بدان متعلق باشد، و ایام عمر و روزگار دولتِ یکی از مُقبِلان بدان آراسته گردد. و سبب و علت ترجمه این کتاب و نقل آن از هندوستان به پارس آن بود که باری- عز اسمه- آن پادشاهِ عادلِ بختیار و شهریارِ عالم کامگار  انوشیروان کسری بن قباد را - خفف الله عنه - از شعاعِ عقل و نورِ عدل، حَظی وافر ارزانی داشت، و در معرفت کارها و شناخت مَناظِمِ آن ، رای صائب و فکرتِ ثاقب روزی کرد ، و افعال و اخلاق او را به تایید آسمانی بیاراست. تا نَهمَت به تحصیل علم و تتبع اصول و فروع آن مصروف گردانید، و در انواع آن به منزلتی رسید که هیچ پادشاه پس از وی آن مقام را در نتوانست یافت، و آن درجت شریف و رتبت عالی را سزاوار مُرشح نتوانست گشت. و نخوت پادشاهی و همت جهان گیری بدان مقرون شد تا اغلب ممالک دنیا در ضبط خویش آورد، و جباران روزگار را در ربقه طاعت و خدمت کشید، و آنچه مطلوب جهانیان است از عز دنیا بیافت.