Пас ӯро бо тайифае аз маҳорим ки хизмати сарой малик кардандӣ ба хонаи барад ва фармуд ки ба эҳтиёт нигоҳ доранд ва дар таъзиму икроми маболиғат лозим шимуранд . Ва шамшерӣ ба хӯн Биёлуду пеши малик чун ғамнокӣ мутафаккир даромад ва гуфт : фармони малик ба ҷой оварадам . Чндонкаҳи ин сухан ба самъ ӯ расед -у хашм таскинӣ ёфта буд - ва аз хираду ҷамолу ақлу салоҳ ӯ брондишиди ранҷури гашт ва шарм дошт ки асари тараддуд зоҳир гардаду нақзу ибромӣ ба як дигари муттасил аз худ Фронмоид , ва ба тааннӣ ӯ восиқ буд ки тохирӣ ба ҷой оварда бошад , ва бемуроҷиату астқсои кории нгзордаҳ ки нозукии ин ҳодиса бар ҳеҷ доноу нодон пӯшида намонад . Чун вазири аломати надомат бар носити малик мушоҳида кард гуфт : маликро ғамнок набояд буд , ки гузаштаро дар натавон ёфту рафтаро боз натавон оварад ;у ғаму андешаи танро назор кунаду рои ростро дар нуқсон афганд ;у ҳосили андӯҳи ҷузи ранҷи дӯстону шодӣ душманон набошад ;у ҳаркии ин боб башнавад дар саботу виқори малик бадгумон гардад , ки аз ин навъи мисолӣ брФўр бидиҳад ва , чун бомзои пайвасти пушаймонӣ изҳор фармоед , хоссаи корӣ ки дасти тадорук азон қосираст . Ва агар фармон бошад афсонае ки лоиқи ин ҳол бошад бигӯям . Гуфт : бигӯ .

پس او را با طایفه‌ای از محارم که خدمت سرای ملک کردندی به خانه برد و فرمود که به احتیاط نگاه دارند و در تعظیم و اکرام مبالغت لازم شمرند. و شمشیری به خون بیالود و پیش ملک چون غمناکی متفکر درآمد و گفت: فرمان ملک به جای آوردم. چندانکه این سخن به سمع او رسید -و خشم تسکینی یافته بود - و از خرد و جمال و عقل و صلاح او براندیشید رنجور گشت و شرم داشت که اثر تردد ظاهر گردد و نقض و ابرامی به یک دیگر متصل از خود فرانماید، و به تأنی او واثق بود که تاخیری به جای آورده باشد، و بی مراجعت و استقصا کاری نگزارده که نازکی این حادثه بر هیچ دانا و نادان پوشیده نماند. چون وزیر علامت ندامت بر ناصیت ملک مشاهده کرد گفت: ملک را غمناک نباید بود، که گذشته را در نتوان یافت و رفته را باز نتوان آورد؛ و غم و اندیشه تن را نزار کند و رای راست را در نقصان افگند؛ و حاصل اندوه جز رنج دوستان و شادی دشمنان نباشد؛ و هرکه این باب بشنود در ثبات و وقار ملک بدگمان گردد، که از این نوع مثالی برفور بدهد و، چون بامضا پیوست پشیمانی اظهار فرماید، خاصه کاری که دست تدارک ازان قاصر است. و اگر فرمان باشد افسانه‌ای که لایق این حال باشد بگویم. گفت: بگو.

Вазир гуфт :

وزیر گفت: