Овардаанд ки ҷуфтии кабӯтари дона фароҳам овараданд то хона пар кунанд . Нар гуфт : « тобистонаст ва дар дашти алафи фарох ; ин дона нигоҳ дорем то зимистон ки дар саҳроҳо беш чизе наёбем бад-ӣн рӯзгор гузаронем . » модаи ҳам барин иттифоқ карду бпрогнднд . Ва донаи онгоҳ ки биниҳода буданд нам дошт , ованд пар шуд . Чун тобистон омаду гармӣ дарон асар кард дона хушк шуду ованд тиҳӣ намӯд ,у нари ғоиб буд , чун боз раседу донаи андак тар дид гуфт :
آوردهاند که جفتی کبوتر دانه فراهم آوردند تا خانه پُر کنند. نر گفت: «تابستان است و در دشت علفْ فراخ؛ این دانه نگاه داریم تا زمستان که در صحراها بیش چیزی نیابیم بدین روزگار گذرانیم.» ماده هم برین اتفاق کرد و بپراگندند. و دانه آنگاه که بنهاده بودند نم داشت، آوند پر شد. چون تابستان آمد و گرمی دران اثر کرد دانه خشک شد و آوند تهی نمود، و نر غایب بود، چون باز رسید و دانه اندکتر دید گفت:
« ин дар ваҷҳи нафақаи зимистонӣ буд . Чаро хӯрдӣ ? » мода ҳарчанд гуфт « нахурдаам » суд надошт . намезадаш то сипарӣ шуд .
«این در وجه نفقه زمستانی بود. چرا خوردی؟» ماده هرچند گفت «نخوردهام» سود نداشت. میزدش تا سپری شد.
Дар фасли зимистон ки боронҳо мутавотир шуд дона нам кашид ва ба қарори асл боз рафт . Нар вуқуф ёфт ки мӯҷиб нуқсон чист , ҷазаъу зорӣ бар даст гирифт ва менолид ва мегуфт : « душвортари онкии пушаймонӣ суд нахоҳад дошт . »
در فصل زمستان که بارانها متواتر شد دانه نم کشید و به قرار اصل باز رفت. نر وقوف یافت که موجب نقصان چیست، جزع و زاری بر دست گرفت و مینالید و میگفت: «دشوارتر آنکه پشیمانی سود نخواهد داشت.»
Ва ҳакими оқил бояд ки дар никояти таъҷил раво набинад то ҳамчун кабӯтар ба сӯзи ҳиҷр мубтало нагардад . Ва фоидаи ҳзқ ва киёст онаст ки авоқиби корҳо дида ояд ва дар масолеҳи ҳолу моли ғифлат брзидаҳ нашавад , чаҳ агар касе ҳамаи адавоти бузургии фароҳами орад чун истимолат ба вақт ва дар маҳали дасти надиҳад аз манофеи он бебаҳра монад .
و حکیم عاقل باید که در نکایت تعجیل روا نبیند تا همچون کبوتر به سوز هجر مبتلا نگردد. و فایده حذق و کیاست آنست که عواقب کارها دیده آید و در مصالح حال و مآل غفلت برزیده نشود، چه اگر کسی همه ادوات بزرگی فراهم آرد چون استمالت به وقت و در محل دست ندهد از منافع آن بیبهره مانَد.