Овардаанд ки дар билоди ҳинди ҳблори номи мулкӣ буд . Шабӣ ба ҳафт Крети ҳафт хоб ҳоил дид ки ба ҳар як аз хоб даромад . Чун аз хоб бозпасин даромад аз он хобҳо бҳросиду ҳамаи шаб дар ғам он менолид ва чун мори дами бурӣдау мардуми каждуми гузида май тпид . Чндонкаҳи ниқоби зулмат аз ҷамоли субҳи ҷаҳон орой бикшод ,у шоҳи сайёрагони арӯси вор дар ҷилваи гоҳи машриқ пайдо омад , бархесту броҳмаҳро бихонаду тамомии ончии дида буд бо эшон бигуфт . Чун некӯ башнаваданду асари хавфу ҳарос дар носиаҳ ӯ мушоҳида карданд гуфтанд : сҳмнок хобӣаст ; азин ҳоилтар хобӣ нишон надодаанд ; агар иҷозат фармоед соъатӣ холӣ биншинем ва ба кутуб руҷӯъ кунем ва ба астқсоӣ ҳарчӣ тамомтар дарон тааммулӣ кунем , онгаҳ таъбири он ба атқону басирати бигӯему дафъи онро ваҷҳе андешем . Малик гуфт : раво бошад .

آورده‌اند که در بلاد هند هبلار نام مَلِکی بود. شبی به هفت کرّت هفت خوابِ هایل دید که به هر یک از خواب درآمد. چون از خواب بازپسین درآمد از آن خواب‌ها بهراسید و همه شب در غم آن می‌نالید و چون مارِ دم‌بریده و مردم ِ کژدم‌گَزیده می‌طپید. چندانکه نقاب ظلمت از جمال صبح جهان‌آرای بگشاد، و شاه سیارگان عروس‌وار در جلوه‌گاه مشرق پیدا آمد، برخاست و براهمه را بخواند و تمامی آنچه دیده بود با ایشان بگفت. چون نیکو بشنودند و اثر خوف و هراس در ناصیه او مشاهده کردند گفتند: سهمناک خوابی است؛ ازین هایل‌تر خوابی نشان نداده‌اند؛ اگر اجازت فرماید ساعتی خالی بنشینیم و به کتب رجوع کنیم و به استقصای هرچه تمامتر دران تاملی کنیم، آنگه تعبیر آن به اتقان و بصیرت بگوییم و دفع آن را وجهی اندیشیم. ملک گفت: روا باشد.

Аз пеш ӯ бирафтанд ва ба тарафӣ холӣ бинишастанд ва бо якдигар гуфтанд : дар ин аҳди наздики дувоздаҳ ҳазор кас аз мо бикуштаасту имрӯз бар сар ӯ вуқуф ёфтему сари риштае бадаст мо омад ки бидон кӣна худ битавонем хост . Ва бидонед ки ӯ ба зарурати моро дарин муҳаррам дошт , ва агар дар ҳамаи мамолик маъбарӣ ёфтӣ ҳаргизи ин эътимоди нафармудӣ ва бо ин изтирори асари адовату дшмноигӣ бешабаҳат дар носиаҳ ӯ дида меороед .

از پیش او برفتند و به طرفی خالی بنشستند و با یکدیگر گفتند: در این عهد نزدیک دوازده هزار کس از ما بکشته است و امروز بر سر او وقوف یافتیم و سر رشته‌ای به‌دست ما آمد که بدان کینه خود بتوانیم خواست. و بدانید که او به ضرورت ما را درین محرم داشت، و اگر در همه ممالک معبری یافتی هرگز این اعتماد نفرمودی و با این اضطرار اثر عداوت و دشمنایگی بی‌شبهت در ناصیه او دیده می‌آراید.

Дар ин кори таъҷил бояд кард то фурсат фӯт нашавад , « ?фони алФрси тмри мролсҳоб » . Тариқ онаст ки дар ин боби сухан ҳарчӣ дурушттар ва бе муҳоботар ронем ваовро чунон битарсонем ки ҳар ишорат ки кунем азон натавонади гузашт , пас гӯйем ки он хӯн ки шахси ту рангин кард шар он бидон дафъ шавад ки тайифаеро аз наздикон хеш бифармое то ба ҳузур мо бидон шамшер хосса бикуштанд , ва агар тафсили асомии эшон пурсад гӯйем ҷўбри писар . Ва Эрони духти модари писар ,у блори вазир ,у коки дабир , ва он пели сипед ки мураккаб хоссааст , ва он ду пели дигар ки хотир ӯ бадишон нигаронаст , ва он уштури бахтӣ ки дар шабии иқлӣмии бабрад ; ҷумларо ба шамшер бигузоранду шамшерро низ башикананд ва бо эшон дар зер хок кунанд ,у хӯнҳои эшон дар об занӣ резанду маликро соъатӣ дарон бинишонем , ва чун берун ояд чаҳор кас аз мо аз чаҳор ҷониб ӯ даройем ва афсунӣ бихонем ва бар вай дамем ва аз он хӯн бар китфи чап ӯ бимолем , пас андом ӯро пок кунем ва бишӯйем ва чарб кунему эмину фориғ ба маҷлис малик барем . Агар барин сабр карда ояду дил аз ин ҷамоат бардошта шавад шари ин хоб мадфуъ гардад , ва агар ин боб муяссар нест балои азимро интизор бояд кард , бо заволи подшоҳӣу сипарӣ шудани зиндагонӣ .

در این کار تعجیل باید کرد تا فرصت فوت نشود، «فان الفرص تمر مرالسحاب». طریق آنست که در این باب سخن هرچه درشت‌تر و بی محاباتر رانیم و او را چنان بترسانیم که هر اشارت که کنیم ازان نتواند گذشت، پس گوییم که آن خون که شخص تو رنگین کرد شرّ آن بدان دفع شود که طایفه‌ای را از نزدیکان خویش بفرمایی تا به حضور ما بدان شمشیر خاصه بکشتند، و اگر تفصیل اسامی ایشان پرسد گوییم جوبر پسر. و ایران‌دخت مادر پسر، و بلار وزیر، و کاک دبیر، و آن پیل سپید که مرکب خاصه است، و آن دو پیل دیگر که خاطر او بدیشان نگران است، و آن اشتر بختی که در شبی اقلیمی بِبُرّد؛ جمله را به شمشیر بگذارند و شمشیر را نیز بشکنند و با ایشان در زیر خاک کنند، و خون‌های ایشان در آب‌زنی ریزند و ملک را ساعتی دران بنشانیم، و چون بیرون آید چهار کس از ما از چهار جانب او درآییم و افسونی بخوانیم و بر وی دمیم و از آن خون بر کتف چپ او بمالیم، پس اندام او را پاک کنیم و بشوییم و چرب کنیم و ایمن و فارغ به مجلس ملک بریم. اگر برین صبر کرده آید و دل از این جماعت برداشته شود شر این خواب مدفوع گردد، و اگر این باب میسر نیست بلای عظیم را انتظار باید کرد، با زوال پادشاهی و سپری شدن زندگانی.

Агар ишорати моро пос дорад бад-ӣни ҷамоат аз ваии интиқомӣ сира бикашем , ва чун танҳо монаду заъиф ва беолат шуд чунонкии моро бояд ; кор ӯро низ бипардозем .

اگر اشارت ما را پاس دارد بدین جماعت از وی انتقامی سره بکشیم، و چون تنها ماند و ضعیف و بی‌آلت شد چنانکه ما را باید؛ کار او را نیز بپردازیم.