Маликро ин сухан мувофиқ омад ва бифармуд то зин карданд ,
ملک را این سخن موافق آمد و بفرمود تا زین کردند،
Сабки таҳгӣ ки нагардад зи сам ӯ бедор
سبُک تَگی که نگردد ز سُم او بیدار
Агараш бошад бар пушти чашми хуфтаи гузар
اگرش باشد بر پشتِ چشمِ خفته گذر
Ва мастур ба наздики короидўн ҳаким рафт . Ва чун бадви пайваст дар тавозуъ ифрот фармуд . Ҳакими шарт бузург дошт биҷой оварад ва гуфт : мӯҷиби тҷшми рикоб маймун чист ? ва агар фурмонеи расонидандии ман ба даргоҳи ҳозири омадамӣ , ва ба савоби он лоиқтар ки ходимон ба хизмат оянд .
و مستور به نزدیک کارایدون حکیم رفت. و چون بدو پیوست در تواضع افراط فرمود. حکیم شرط بزرگداشت بجای آورد و گفت: موجب تجشم رکاب میمون چیست؟ و اگر فرمانی رسانیدندی من به درگاه حاضر آمدمی، و به صواب آن لایقتر که خادمان به خدمت آیند.
Ту ранҷа машав буруни мё аз дар хеш
تو رنجه مشو برون میا از در خویش
Ман худ чу қалами ҳамеи дувум бар сари хеш
من خود چو قلم همیدَوَم بر سر خویش
Ва низ асари тағайюр бар башараи муборак ме тавон шинохту нишони ғам бар ғурати ҳумоюн метавон дид . Малик гуфт : рӯзӣ ба истироҳатӣ пардохта будам , дар аснои хоб , ҳафт овози ҳоили шунӯдами чунонкӣ ба ҳаряк аз хоб бедор шудам , ва бар ақаби он чун бихуфтам ҳафт хоб ҳоил дидам ки бар асари ҳаряки антбоҳӣ май буд ,у бози хоб ғалаба мекарду дайгарӣ дида мешуд . Ҷамоати броҳмаҳро бхўондм ва бо эшон боз гуфтам , таъбирӣ сҳмнок карданду мӯҷиби ин ҳайрату зҷрти гашт ки мшоҳдт меуфтад . Ҳаким аз чигунагии хоб асткшоФӣ кард , чун тамом башнавад . Гуфт : маликро саҳв афтод , ва он сар бо он тайифа кашф намебоист кард .
و نیز اثر تغیر بر بشره مبارک میتوان شناخت و نشان غم بر غرت همایون میتوان دید. ملک گفت: روزی به استراحتی پرداخته بودم، در اثنای خواب، هفت آواز هایل شنودم چنانکه به هریک از خواب بیدار شدم، و بر عقب آن چون بخفتم هفت خواب هایل دیدم که بر اثر هریک انتباهی میبود، و باز خواب غلبه میکرد و دیگری دیده میشد. جماعت براهمه را بخواندم و با ایشان باز گفتم، تعبیری سهمناک کردند و موجب این حیرت و ضجرت گشت که مشاهدت میافتد. حکیم از چگونگی خواب استکشافی کرد، چون تمام بشنود. گفت: ملک را سهو افتاد، و آن سرّ با آن طایفه کشف نمیبایست کرد.
Ки падедааст дар ҷаҳони борӣ
که پدیده است در جهان باری
Кор ҳар марду мард ҳар корӣ
کار هر مرد و مرد هر کاری
Ва рои маликро муқарар бошад ки он млоъинро аҳляти ин натавонад буд , ки на ақл раҳнамоӣ доранд ва на динии домани гир . Ва маликро бад-ӣни хоби шодмонгӣ май бояд афзуду сидқот мебояд дод ва ҳадоё фармуд , ки саросари далоили саодату мхоили давлат дида мешавад . Ва ман ин соъати тоўили он муставфӣ бозгуему пеши мкидти он мудаббирони сипарӣ устувор бидорам ,у лошки ҳавохоҳони мухлису хдмтгорони як дил барои ин кор бошанд то пеши қасди душмани бозшўнд ва дар дафъи ғдри хасмони саъии намоянд .
و رای ملک را مقرّر باشد که آن ملاعین را اهلیت این نتواند بود، که نه عقل رهنمای دارند و نه دینی دامنگیر. و ملک را بدین خواب شادمانگی میباید افزود و صدقات میباید داد و هدایا فرمود، که سراسر دلایل سعادت و مخایل دولت دیده میشود. و من این ساعت تاویل آن مستوفی بازگویم و پیش مکیدت آن مدبران سپری استوار بدارم، و لاشک هواخواهان مخلص و خدمتگاران یکدل برای این کار باشند تا پیش قصد دشمن بازشوند و در دفع غدر خصمان سعی نمایند.
Гар хасми ту оташаст ман об шавам
گر خصم تو آتش است من آب شوم
Вар мурғ шавад ҳалқа мизроб шавам
ور مرغ شود حلقه مضراب شوم
Вар ақл шавад табъ меноб шавам
ور عقل شود طبع می ناب شوم
Дар дидаи ҳзму давлаташ хоб шавам
در دیده حزم و دولتش خواب شوم