Чун малики ин боби шунӯди тозаи истоду шукри гузорад , ва аз ҳакими узрҳо хосту анвоъи каромат арзонӣ дошт ,у шодмони гашт ; ва ҳафт рӯзи қудуми расӯлонро интизор намӯд , рӯзи ҳафтум бар он ҷумла ки ҳаким ишорат карда буд ҳадоё пеш овараданд . Малик шодмон шуд ва гуфт : мҳзӣ будам дар ончии хоб баришон арза кардам , ва агар раҳмати осмонӣу шафқати Эрон духт набӯдӣ оқибати ишорати он млоъин ба ҳалоки ману ҷумлаи азизон ва атбоъ кашидӣ . Ва ҳаркиро саодати азалӣ ёр бошад мносҳти мухлисону мавъизати мушфиқонро азиз дорад ва дар корҳо пеш аз тааммулу тадаббур хавз накунаду мавзеи ҳзму эҳтиётро зойеъ нагузорад .

چون ملک این باب شنود تازه ایستاد و شکر گزارد، و از حکیم عذرها خواست و انواع کرامت ارزانی داشت، و شادمان گشت؛ و هفت روز قدوم رسولان را انتظار نمود، روز هفتم بر آن جمله که حکیم اشارت کرده بود هدایا پیش آوردند. ملک شادمان شد و گفت: محظی بودم در آنچه خواب بریشان عرضه کردم، و اگر رحمت آسمانی و شفقت ایران‌دخت نبودی عاقبت اشارت آن ملاعین به هلاک من و جمله عزیزان و اتباع کشیدی. و هرکه‌را سعادت ازلی یار باشد مناصحت مخلصان و موعظت مشفقان را عزیز دارد و در کارها پیش از تامل و تدبر خوض نکند و موضع حزم و احتیاط را ضایع نگذارد.

Пас рӯй ба вазиру дабиру писару Эрон духт оварад ва гуфт : некӯ наёяд ки ин ҳадоё дар хзоин мо баранд , ва он аввалитар ки миёни шумо қисмат фармӯда ояд ки , ҳама дар маърази хатари бузург афтода будед , хоссаи Эрони духт ки дар тадоруки ин ҳодисаи съӣ тамом намӯд . Блор гуфт : бандагон аз барои он бошанд то дар ҳаводиси хештанро сипар гардонанд ва онро фоидаи умру самара давлат шимуранд , ҳарчанд нФози кор ба иқболи махдумон мутаъаллиқ бошад ;у бандагонро он маҳали натавонад буд ки пеши кифояти муҳиммӣ бе всилти ҳиммати махдумон боз шаванд , ки шарт инаст ки агар дар ҳангоми вқоти фидо мақбул бошад хештан дар миён ниҳанд .

پس روی به وزیر و دبیر و پسر و ایران‌دخت آورد و گفت: نیکو نیاید که این هدایا در خزاین ما برند، و آن اولی‌تر که میان شما قسمت فرموده آید که، همه در معرض خطر بزرگ افتاده بودید، خاصه ایران‌دخت که در تدارک این حادثه صعی تمام نمود. بلار گفت: بندگان از برای آن باشند تا در حوادث خویشتن را سپر گردانند و آن را فایده عمر و ثمره دولت شمرند، هرچند نفاذ کار به اقبال مخدومان متعلق باشد؛ و بندگان را آن محل نتواند بود که پیش کفایت مهمی بی وسیلت همت مخدومان باز شوند، که شرط اینست که اگر در هنگام وقات فدا مقبول باشد خویشتن در میان نهند.

Ва агар касеро бахт ёрӣ кунаду мулозимати ин сират даст диҳад барон Муҳамадату слт чашм натавон дошт , аммо малакаи замонаро дар ин кори асарии бузург буд , тоҷу кисват бобат ӯст ва албата дигари бандагонро нишоед . Малик ӯро фармуд : ҳар ду ба сарой бояд расонид ; ва худ бархест .

و اگر کسی را بخت یاری کند و ملازمت این سیرت دست دهد بران محمدت و صلت چشم نتوان داشت، اما ملکه زمانه را در این کار اثری بزرگ بود، تاج و کسوت بابت اوست و البته دیگر بندگان را نشاید. ملک او را فرمود: هر دو به سرای باید رسانید؛ و خود برخاست.

Дар вақти Эрони духту қавмии дигар ки дар мувозина ӯ буд ҳозир шуданд . Малик фармуд ки ҳар ду пеши Эрони духт бояд ниҳод то ӯ якеро ихтиёр кунад . Тоҷ дар чашми вай беҳтар намӯд , дар блор нагирист то ончӣ бардорад ба истисвоб ӯ бошад , ӯ ба ҷома ишорат кард ; дар ин миёни малики басӯии эшон илтифотӣ фармуд . Чун мастура бишнохт ки маликро он мФоўзт мушоҳида афтод тоҷ барграфт то малики вуқуфи наёбад ки миёни эшон мушовиратӣ рафт . Ва блори чашми худро ҳамчунон бгзошт то шоҳ надонад ки ба чашм ишорат кард . Ва пас азон чиҳил сол бизӣаст ҳрбор ки пеш малик рафтӣ чашм бар он сифат гирифтӣ то он занн ба таҳқиқи нпиўндд . Ва агар на ақли вазиру зиракии зан будӣ ҳар ду ҷони нбрдндӣ .

در وقت ایران‌دخت و قومی دیگر که در موازنه او بود حاضر شدند. ملک فرمود که هر دو پیش ایران‌دخت باید نهاد تا او یکی را اختیار کند. تاج در چشم وی بهتر نمود، در بلار نگریست تا آنچه بردارد به استصواب او باشد، او به جامه اشارت کرد؛ در این میان ملک بسوی ایشان التفاتی فرمود. چون مستوره بشناخت که ملک را آن مفاوضت مشاهده افتاد تاج برگرفت تا ملک وقوف نیابد که میان ایشان مشاورتی رفت. و بلار چشم خود را همچنان بگذاشت تا شاه نداند که به چشم اشارت کرد. و پس ازان چهل سال بزیست هربار که پیش ملک رفتی چشم بر آن صفت گرفتی تا آن ظن به تحقیق نپیوندد. و اگر نه عقل وزیر و زیرکی زن بودی هر دو جان نبردندی.