Дигари рӯзи бозаргони бачаро гуфтанд : имрӯзи мо меҳмони ақл ва киёст ту хоҳем буд . Хост ки ба шаҳр равад , дар он наздикии киштии машҳун ба анвоъи нафоис ба карони оби расида буд , аммо аҳли шаҳр дар харидан он таваққуфӣ мекарданд то касодии пазирад . ӯ тамомии он брхўд ғло кард , ва ҳам дар рӯз ба нақди бФрўхту садҳазори дирами суди бардошт . Асбоби ёрони бсохт ва бар дар шаҳри бнбшт ки « ҳосили як рӯзаи хиради садҳазор дирамаст . »

دیگر روز بازرگان بچه را گفتند: امروز ما مهمان عقل و کیاست تو خواهیم بود. خواست که به شهر رود، در آن نزدیکی کشتی مشحون به انواع نفایس به کران آب رسیده بود، اما اهل شهر در خریدن آن توقفی می‌کردند تا کسادی پذیرد. او تمامی آن برخود غلا کرد، و هم در روز به نقد بفروخت و صدهزار درم سود برداشت. اسباب یاران بساخت و بر در شهر بنبشت که «‌حاصل یک روزه خرد صدهزار درم است.»