Калила гуфт : ин мисл бидон оварадам то бадоне ки ин меҳнати ту бахуд кашидӣ ва аз натоиҷи оқибати он ғофил будӣ . Димна гуфт : чунинаст ва ин кор ман кардам . Акнӯн тадбири халоси ман чигуна май бинӣ ? Калила гуфт : ту чаҳ андешӣдае ?

کلیله گفت: این مثل بدان آوردم تا بدانی که این محنت تو بخود کشیدی و از نتایج عاقبت آن غافل بودی. دمنه گفت: چنین است و این کار من کردم. اکنون تدبیر خلاص من چگونه می‌بینی؟ کلیله گفت: تو چه اندیشیده ای؟

Гуфт : май андешам ки блтоиФи ҳиялу бадоеъи тмўиҳоти гирди ин ғарази даройами вбҳрўҷаҳ ки мумкин гардад бакӯшам то ӯро дргрдонм , ки эҳмолу тақсирро дар мазҳаби ҳамият рухсат набинам ва агар ғифлатӣ раво дорам бнздики асҳоби мурувват маъзӯр набошам . Ва низ манзалатӣ ту намеҷӯям ва дар талаби зёдтии қадам наме гузорам ки бҳрсу гарми шикамӣ мансӯб шавам . Ва се ғаразаст ки оқилон раво доранд дар таҳсили он анвоъи фикрату дақоиқи ҳиялати биҷой овардану ҷднмўдн : дар талаби нафъи собиқ то бмнзлту хайр собиқ бирасад ва аз музират озмуда бипарҳезад ;у нигоҳи доштани манфиати ҳолу берун овардани нафас аз офати вақт ; ва тимор дошт мстқбл дар эҳрози хайру дафъи шар . Ва ман чун умедвор мебошам бмнзлти худ бозрасаму ҷамоли ҳоли ман тоза шавад тариқ онаст ки бҳилт дар паии гови истам то пушти заминро видоъ кунад ва дар дили хоки манзилӣ ободон гирданд , ки фироқи дилу салоҳи кори шери дронст , чаҳ дар эсор ӯ ифрот кардааст ва ба рукати рой мансӯб гашта .

گفت: می‌اندیشم که بلطایف حیل و بدایع تمویهات گرد این غرض درآیم وبهروجه که ممکن گردد بکوشم تا او را درگردانم، که اهمال و تقصیر را در مذهب حمیت رخصت نبینم و اگر غفلتی روا دارم بنزدیک اصحاب مروت معذور نباشم. و نیز منزلتی نو نمی‌جویم و در طلب زیادتی قدم نمی‌گزارم که بحرص و گرم شکمی منسوب شوم. و سه غرض است که عاقلان روا دارند در تحصیل آن انواع فکرت و دقایق حیلت بجای آوردن و جدنمودن: در طلب نفع سابق تا بمنزلت و خیر سابق برسد و از مضرت آزموده بپرهیزد؛ و نگاه داشتن منفعت حال و بیرون آوردن نفس از آفت وقت؛ و تیمار داشت مستقبل در احراز خیر و دفع شر. و من چون امیدوار می‌باشم بمنزلت خود بازرسم و جمال حال من تازه شود طریق آنست که بحیلت در پی گاو ایستم تا پشت زمین را وداع کند و در دل خاک منزلی آبادان گرداند، که فراغ دل و صلاح کار شیر درانست، چه در ایثار او افراط کرده است و به رکت رای منسوب گشته.

Калила гуфт ки : дар астноъи гов ва афроштани манзалати ваии шерро орӣ намешиносам . Димна гуфт : дар тақрйв ӯ мболғтӣ рафту бадӣгари носеҳони истихфоф раво дошт то мстзиди гаштанд ,у манофеи хизмати эшон азуу фавойиди қурбат ӯ азишон мунқатиъ шуд . Ва гӯйанд ки офати малики шаш чизаст : ҳурмону фитнау ҳавоу хилофи рӯзгору танги хуӣу нодонӣ . Ҳурмон онаст ки неки хоҳонро аи зхўд маҳрӯм гирданду аҳли ройу тҷрбтро навмеди фурӯгузорад ;у фитнаи онкии ҷангҳои нопиўсон ва корҳои ноандешӣда ҳодис гардад ва шамшерҳои мухолиф аз ниёам бароед ;у ҳавои мўлъ бӯдан бизанону шикору самоъу шаробу амсоли он ;у хилофи рӯзгори вабоу қаҳту ғарқу ҳрқу ончӣ бад-ӣн монад ;у танги хуии ифроти хашму кроҳиту ғулув дар уқубату сиёсат ;у нодонии тақдими намӯдани мулотафат дар мавозиъи мухосамату бакори доштани мноқшти биҷои мҷомлт .

کلیله گفت که: در اصطناع گاو و افراشتن منزلت وی شیر را عاری نمی شناسم. دمنه گفت: در تقریب او مبالغتی رفت و بدیگر ناصحان استخفاف روا داشت تا مستزید گشتند، و منافع خدمت ایشان ازو و فواید قربت او ازیشان منقطع شد. و گویند که آفت ملک شش چیز است: حرمان و فتنه و هوا و خلاف روزگار و تنگ خویی و نادانی. حرمان آنست که نیک خواهان را ا زخود محروم گردند و اهل رای و تجربت را نومید فروگذارد؛ و فتنه آنکه جنگهای ناپیوسان و کارهای نااندیشیده حادث گردد و شمشیرهای مخالف از نیام براید؛ و هوا مولع بودن بزنان و شکار و سماع و شراب و امثال آن؛ و خلاف روزگار وبا و قحط و غرق و حرق و آنچه بدین ماند؛ و تنگ خویی افراط خشم و کراهیت و غلو در عقوبت و سیاست؛ و نادانی تقدیم نمودن ملاطفت در مواضع مخاصمت و بکار داشتن مناقشت بجای مجاملت.

Калила гуфт : донистам . Локин чигуна дар ҳалоки гови саъии туоне пайваст ва ӯро қӯт аз ту зиёдатасту ёру муайян беш дорад ? Димна гуфт : бад-ӣн маъонӣ нишоед нагирист , ки баннои корҳои бқўти зоту истилоӣ аъвон нест , ва гуфтаанд :

کلیله گفت: دانستم. لکن چگونه در هلاک گاو سعی توانی پیوست و او را قوت از تو زیادت است و یار و معین بیش دارد؟ دمنه گفت: بدین معانی نشاید نگریست، که بنای کارهای بقوت ذات و استیلای اعوان نیست، و گفته اند:

Ва ончӣ ба ройу ҳиялат тавон кард бзўру қӯти дасти надиҳад . Ва бтў нарасида сет ки зоғии бҳилти морро ҳалок кард ? гуфт : чигуна ?

و آنچه به رای و حیلت توان کرد بزور و قوت دست ندهد. و بتو نرسیده ست که زاغی بحیلت مار را هلاک کرد؟ گفت: چگونه؟

Гуфт :

گفت: