Овардаанд ки зоғӣ дар кӯҳ бар болои дарахтӣ хона дошт , ва дар он ҳаволии сӯрохи Марӣ буд , ҳаргоҳ ки зоғи бача берун оварадӣ мор бихӯрадӣ . Чун аз ҳад бигузашту зоғи дармонди шикоят бар он шгол ки дӯсти вай буд бикрад ва гуфт : « май андешам ки худро аз балои ин золими ҷони шукр боз Раҳонам . » шгол пурсед ки « бачаи тариқи қадам дар ин кори хоҳии ниҳод ? » гуфт : « мехоҳам ки чун мор дар хоб шавад ногоҳ чашмҳои ҷаҳони бениши бркнм , то дар мстқбли нури дидау мтўаҳи дили ман аз қасд ӯ эмин гардад . » шгол гуфт : « ин тадбири бобат хирадмандон нест , чаҳ хирадманди қасди душман бар ваҷҳе кунад ки дарон хатар набошад . Ва зинҳор то чун моҳӣ хор накунӣ ки дар ҳалоки панҷ поики саъии пайваст , ҷони азиз ббод дод . » зоғ гуфт : « чигуна ? » гуфт : « « овардаанд ки моҳии хорӣ бар лаби обии ватани сохта буд , ва ба қадари ҳоҷат моҳӣ мегирифтӣу рӯзгорӣ дар хсб ва неъмат мегузошт . Чун заъфи перии бадв роҳ ёфт аз шикор боз монад . Бо худ гуфт : « дариғо умр ки ъинод кушода рафт ва аз ваии ҷузи тҷрбту муморасати ивазӣ бадаст наомад ки дар вақти перии пои мардӣ ё даст гирӣ тавонад буд . Имрӯзи баннои кори худ , чун аз қӯт бозмондаам , бар ҳиялат бояд ниҳоду асбоби қӯт ки қавом маишатаст аз ин ваҷҳ бояд сохт . »

آورده‌اند که زاغی در کوه بر بالای درختی خانه داشت، و در آن حوالی سوراخ ماری بود، هرگاه که زاغ بچه بیرون آوردی مار بخوردی. چون از حد بگذشت و زاغ درماند شکایت بر آن شگال که دوست وی بود بکرد و گفت: «‌می‌اندیشم که خود را از بلای این ظالم جان شکر باز رهانم.» شگال پرسید که « بچه طریق قدم در این کار خواهی نهاد؟» گفت: «می‌خواهم که چون مار در خواب شود ناگاه چشم‌های جهان بینش برکنم، تا در مستقبل نور دیده و مطوه دل من از قصد او ایمن گردد.» شگال گفت: «‌این تدبیر بابت خردمندان نیست، چه خردمند قصد دشمن بر وجهی کند که دران خطر نباشد. و زینهار تا چون ماهی‌خوار نکنی که در هلاک پنج‌پایک سعی پیوست، جان عزیز بباد داد.» زاغ گفت: «چگونه؟» گفت: ««آورده‌اند که ماهی‌خواری بر لب آبی وطن ساخته بود، و به قدر حاجت ماهی می‌گرفتی و روزگاری در خصب و نعمت می‌گذاشت. چون ضعف پیری بدو راه یافت از شکار باز ماند. با خود گفت: «دریغا عمر که عناد گشاده رفت و از وی جز تجربت و ممارست عوضی بدست نیامد که در وقت پیری پای‌مردی یا دست‌گیری تواند بود. امروز بنای کار خود، چون از قوت بازمانده ام، بر حیلت باید نهاد و اسباب قوت که قوام معیشت است از این وجه باید ساخت.»

Пас чун андӯҳнокӣ ( ? андӯҳнок ) бар канор об бинишаст . Панҷ поик аз давр ӯро бидид , пештар омад ва гуфт : « туро ғамнок май байнам . » гуфт : « чигуна ғамнок набошам , ки Модати маишати ман он буд ки ҳар рӯзи ягони дугони моҳӣ май грФтмӣ ва бидон рӯзгор карона мекард , ва маро бидон сади рамақии ҳосил май буд ва дар моҳии нуқсон бештар намеафтоду имрӯзи ду сайёд аз ӣнҷо мегузаштанд ва бо як дигар мегуфт ки : « дар ин оби гири моҳӣ бисёраст , тадбири эшон бибояд кард . »

پس چون اندوهناکی (؟اندوهناک) بر کنار آب بنشست. پنج‌پایک از دور او را بدید، پیشتر آمد و گفت: «تو را غمناک می‌بینم.» گفت: «چگونه غمناک نباشم، که مادت معیشت من آن بود که هر روز یگان دوگان ماهی می‌گرفتمی و بدان روزگار کرانه می‌کرد، و مرا بدان سد رمقی حاصل می‌بود و در ماهی نقصان بیشتر نمی‌افتاد و امروز دو صیاد از اینجا می‌گذشتند و با یک دیگر می‌گفت که: «در این آب‌گیر ماهی بسیار است، تدبیر ایشان بباید کرد. »

Яке аз эшон гуфт : « фалони ҷой бештараст чун азишон бипардозем рӯй бад-ӣнҳо орем . » ва агар ҳол бар ин ҷумла бошад марои дил аз ҷон бирабоед дошт ва бар ранҷи гуруснагии бали талхии марг дил биниҳод . »

یکی از ایشان گفت: «فلان جای بیشتر است چون ازیشان بپردازیم روی بدینها آریم. » و اگر حال بر این جمله باشد مرا دل از جان برباید داشت و بر رنج گرسنگی بل تلخی مرگ دل بنهاد.»

Панҷ поик бирафту моҳёнро хабар карду ҷумлаи наздик ӯ омаданд ва ӯро гуфтанд : « алмстшори мўтмн , ва мо бо ту машварат мекунему хирадманд дар машварат агар чаҳ азуи душмани чизеи пурсади шарти насиҳат фурӯ нагузорад хосса дар корӣ ки нафъи он бадв бозгардад . Ва бақои зоти ту бдўоми таносули мо мутаъаллиқаст . Дар кори мо чаҳ савоби бинӣ ? » моҳӣ хор гуфт : « бо сайёди муқовимат сӯрат набандад , ва ман дарон ишоратӣ натавонам кард . Локин дар ин наздикии об гирӣ медонам ки обаш ба сафои пардаи дартар аз гиря ошиқаст ва ғаммозтар аз субҳи содиқ , донаи рег дар қаър он битавон шимурду байзаи моҳӣ аз фароз он битавон дид .

پنج پایک برفت و ماهیان را خبر کرد و جمله نزدیک او آمدند و او را گفتند: «المستشار موتمن، و ما با تو مشورت می‌کنیم و خردمند در مشورت اگر چه ازو دشمن چیزی پرسد شرط نصیحت فرو نگذارد خاصه در کاری که نفع آن بدو بازگردد. و بقای ذات تو بدوام تناسل ما متعلق است. در کار ما چه صواب بینی؟» ماهی خوار گفت: «با صیاد مقاومت صورت نبندد، و من دران اشارتی نتوانم کرد. لکن در این نزدیکی آب‌گیری می‌دانم که آبش به صفا پرده‌درتر از گریه عاشق است و غمازتر از صبح صادق، دانه ریگ در قعر آن بتوان شمرد و بیضه ماهی از فراز آن بتوان دید.

Агар бидон таҳвил тавонед кард дар амну роҳату хсбу фароғати афтид . » гуфтанд : « некӯ роеаст . Локини нақл бемъўнту мазоҳирати ту мумкин нест . » гуфт : « дареғ надорам муддат гираду соъат то соъати сайёдони биёянду фурсат Фоит шавад . » бисёр тазаррӯъ намуданду мунтаҳо таҳаммул карданд то бар он қарордод ки ҳар рӯз чанд моҳии ббрдӣ ва бар болоӣ ки дар он ҳаволӣ буд бихӯрадӣ . Ва дигарон дар он таҳвили таъҷил ва мсорът менамуданд ва бо як дигари пеши дастӣ ва мсобқт мекарданд , ва худ ба чашми ибрат дар саҳву ғифлат эшон менагирист ва ба забон ъзт мегуфт ки : « ҳар ки ба лоўаҳи душман фирефта шавад ва бар лӣими зафару бадгавҳари эътимод раво дорад сазоӣ ӯ инаст . »

اگر بدان تحویل توانید کرد در امن و راحت و خصب و فراغت افتید.» گفتند: «نیکو رایی است. لکن نقل بی‌معونت و مظاهرت تو ممکن نیست.» گفت: «دریغ ندارم مدت گیرد و ساعت تا ساعت صیادان بیایند و فرصت فایت شود.» بسیار تضرع نمودند و منتها تحمل کردند تا بر آن قرارداد که هر روز چند ماهی ببردی و بر بالایی که در آن حوالی بود بخوردی. و دیگران در آن تحویل تعجیل و مسارعت می‌نمودند و با یک دیگر پیش‌دستی و مسابقت می‌کردند، و خود به چشم عبرت در سهو و غفلت ایشان می‌نگریست و به زبان عظت می‌گفت که: « هر که به لاوه دشمن فریفته شود و بر لئیم ظفر و بدگوهر اعتماد روا دارد سزای او اینست.»

Чун рӯзҳо бар он гузашти панҷ поики ҳам хост ки таҳвил кунад . Моҳии хор ӯро бар пушт гирифт ва рӯй бидон болои ниҳод ки хобгоҳи моҳён буд . Чун панҷ поик аз даври устихон моҳӣ дид бисёр , донист ки ҳол чист . Андешед ки « хирадманд чун душманро дар мақом хатар бидиду қасд ӯ дар ҷони худ мшоҳдт кард агар кӯшиши фурӯгузорад дар хӯни хеш саъй карда бошад ; ва чун бакӯшед агар пирӯз ояд ном гирад , ва агар бхлоФи он корӣ иттифоқ уфтад бории караму ҳамияту мардонагӣу шаҳомат ӯ мтъўн нагардад , ва бо саодати шаҳодат ӯро савоби муҷоҳидат фароҳам ояд . » пас хештан бар гардани моҳӣ хор афганду ҳалқ ӯ муҳками биФшрди чунонкии биҳуш аз ҳаво даромад ва яксар ба зиёрат молик рафт .

چون روزها بر آن گذشت پنج‌پایک هم خواست که تحویل کند. ماهی‌خوار او را بر پشت گرفت و روی بدان بالا نهاد که خوابگاه ماهیان بود. چون پنج‌پایک از دور استخوان ماهی دید بسیار، دانست که حال چیست. اندیشید که «خردمند چون دشمن را در مقام خطر بدید و قصد او در جان خود مشاهدت کرد اگر کوشش فروگذارد در خون خویش سعی کرده باشد؛ و چون بکوشید اگر پیروز آید نام گیرد، و اگر بخلاف آن کاری اتفاق‌افتد باری کرم و حمیت و مردانگی و شهامت او مطعون نگردد، و با سعادتِ شهادت او را ثواب مجاهدت فراهم آید.» پس خویشتن بر گردن ماهی‌خوار افگند و حلق او محکم بیفشرد چنانکه بیهوش از هوا درآمد و یکسر به زیارت مالک رفت.

Панҷ поики сар хеш гирифту пой дар роҳи ниҳод то ба наздики бақията моҳён омад ,у таъзияти ёрони гузаштау таҳнияти ҳаёт эшон бигуфт ва аз сӯрати ҳол эълом дод . Ҳамагони шоди гаштанду вафоти моҳии хорро умр тоза шимурданд .

پنج‌پایک سر خویش گرفت و پای در راه نهاد تا به نزدیک بقیت ماهیان آمد، و تعزیت یاران گذشته و تهنیت حیات ایشان بگفت و از صورت حال اعلام داد. همگان شاد گشتند و وفات ماهی‌خوار را عمر تازه شمردند.

Ва ин мисл бидон оварадам ки бисёр кас ба кеду ҳиялат , хештанро ҳалок кардааст . Локини ман турои ваҷҳеи намоям ки агар бар он кори тавонои гардии сабаби бақои туу мӯҷиби ҳалок мор бошад . » » зоғ гуфт : « аз ишорат дӯстон натавон гузашту рои хирадмандро хилоф натавон кард . » шгол гуфт : « савоби он май намоям ки дар авҷи ҳаво парвоз кунӣ ва дар бомҳо ва саҳроҳо чашм меандозӣ то назар бар пероя эй кушодаи аФгнӣ ки рубудан он муяссар бошад . Фурӯди ое ва онро бурдорӣ ва ҳамвортар май рӯй чунонкӣ аз чашми мардумон ғоиб нагардӣ . Чун наздики мори рисӣ бар вай андозӣ то мардумон ки дар талаби пероя омада бошанд нахусти туро боз Раҳонанд онгоҳ пероя бурдоранд . »

و این مثل بدان آوردم که بسیار کس به کید و حیلت، خویشتن را هلاک کرده است. لکن من ترا وجهی نمایم که اگر بر آن کار توانا گردی سبب بقای تو و موجب هلاک مار باشد.»» زاغ گفت: «از اشارت دوستان نتوان گذشت و رای خردمند را خلاف نتوان کرد.» شگال گفت: « صواب آن می‌نمایم که در اوج هوا پرواز کنی و در بامها و صحراها چشم می‌اندازی تا نظر بر پیرایه‌ای گشاده افگنی که ربودن آن میسر باشد. فرود آیی و آن را برداری و هموارتر می‌روی چنانکه از چشم مردمان غایب نگردی. چون نزدیک مار رسی بر وی اندازی تا مردمان که در طلب پیرایه آمده باشند نخست ترا باز رهانند آنگاه پیرایه بردارند.»

Зоғ рӯй ба ободонии ниҳоди заниро дид пероя бар гӯшаи боми ниҳода ва худ ба таҳорат машғӯл гашта ; дар рабӯд ва бар он тартиб ки гуфта буд бар мори андохт . Мардумон ки дар пай зоғ буданд дар ҳоли сар мор бикуфтанду зоғ боз раст .

زاغ روی به آبادانی نهاد زنی را دید پیرایه بر گوشه بام نهاده و خود به طهارت مشغول گشته؛ در ربود و بر آن ترتیب که گفته بود بر مار انداخت. مردمان که در پی زاغ بودند در حال سر مار بکوفتند و زاغ باز رست.