Шер гуфт : сухани неки дурушт ва бқўт ронадӣ ,у қавли носеҳи бдрштӣу тезӣ мардӯд нагардаду бсмъи қабул асғо ёбад . Ва шнзбаҳи онгоҳ ки худ душман бошад пайдост ки чаҳ тавонад кард ва аз вай чаҳ фасод ояд . Ва ӯ туъма манасту Модати ҳаракат ӯ аз гиёҳасту мадади қӯти ман аз гӯшт .

شیر گفت: سخن نیک درشت و بقوت راندی، و قول ناصح بدرشتی و تیزی مردود نگردد و بسمع قبول اصغا یابد. و شنزبه آنگاه که خود دشمن باشد پیداست که چه تواند کرد و از وی چه فساد آید. و او طعمه منست و مادت حرکت او از گیاه است و مدد قوت من از گوشت.

Ва низ ӯро амоне додааму долати суҳбату змом маърифат бидон пайваста

و نیز او را امانی داده ام و دالت صحبت و ذمام معرفت بدان پیوسته

Ани алмаъорифи фии аҳли алнҳии змм

ان المعارف فی اهل النهی ذمم

Ва дар аҳкоми муруввати ғдр ба чаҳ тоўили ҷоиз тавон дошт ?у борҳо бар сарҷамъ бо ӯ саноҳо гуфтааму зикри хираду диёнату ихлосу амонат ӯ бар забони ронда , агар онро хилофӣ раво дорам бтноқзи қавлу рукати рои мансӯби гирдаму аҳди ман дар дилҳо беқадар шавад .

و در احکام مروت غدر به چه تاویل جایز توان داشت؟ و بارها بر سرجمع با او ثناها گفته ام و ذکر خرد و دیانت و اخلاص و امانت او بر زبان رانده، اگر آن را خلافی روا دارم بتناقض قول و رکت رای منسوب گردم و عهد من در دلها بی قدر شود.

Димна гуфт : маликро фирефта наме шояд буд бидонча гуяд « ӯ туъма манаст » , чаҳ агар бзоти хеши муқовимат натавонад кард ёрон гираду брзқу макру шъўзаҳи даст бакор кунад , ва азон тарсам ки вуҳуш ӯро мувофиқати намоянд ки ҳамаро бар адовати малик тҳриз карда сету хилоф ӯ дар дилҳо ширини гардонида . Ва бо ин ҳамаи ҳаргизи ин корро бадӣгарони ниФгндаҳу ҷузи бзоти хеш такаффул нанамояд .

دمنه گفت: ملک را فریفته نمی شاید بود بدانچه گوید «او طعمه منست»، چه اگر بذات خویش مقاومت نتواند کرد یاران گیرد و برزق و مکر و شعوذه دست بکار کند، و ازان ترسم که وحوش او را موافقت نمایند که همه را بر عداوت ملک تحریض کرده ست و خلاف او در دلها شیرین گردانیده. و با این همه هرگز این کار را بدیگران نیفگنده و جز بذات خویش تکفل ننماید.

Ва чун дмдмаҳи Димна дар шер асар кард гуфт : дар ин кор чаҳ бинӣ ? ҷавоб дод ки : чун хура дар дандон ҷой гирифт аз дард ӯ шифо набошад магари бқлъ ,у таомӣ ки меъда аз ҳазму қабули он имтиноъ намӯду бғсён ва таҳаввуъ кашид аз ранҷ ӯ халос сӯрат набандад магари бқзФ ;у душман ки бмдороу мулотафат бадаст наёяду тамарруд ӯ бтўдд зиёдат гардад азуи наҷоти натавонад буд магари бтрки суҳбат ӯ бигӯед . Шер гуфт : ман кора шудаам муҷовирати говро , касе бнздик ӯ фиристам ва ин ҳол бо ӯ бигӯям ва иҷозат кунам то ҳркҷо хоҳад баравад .

و چون دمدمه دمنه در شیر اثر کرد گفت: در این کار چه بینی؟ جواب داد که: چون خوره در دندان جای گرفت از درد او شفا نباشد مگر بقلع، و طعامی که معده از هضم و قبول آن امتناع نمود و بغثیان و تهوع کشید از رنج او خلاص صورت نبندد مگر بقذف؛ و دشمن که بمدارا و ملاطفت بدست نیاید و تمرد او بتودد زیادت گردد ازو نجات نتواند بود مگر بترک صحبت او بگوید. شیر گفت: من کاره شده ام مجاورت گاو را، کسی بنزدیک او فرستم و این حال با او بگویم و اجازت کنم تا هرکجا خواهد برود.

Димна донист ки агар ин сухан бар шнзбаҳ зоҳир кунад дар ҳоли броءти соҳату нзоҳти ҷониби хештан зоҳир гирданду дурӯғу макр ӯ маълум шавад . Гуфт : ин боб , аз ҳзм давр бошад ,у модом ки гуфта наёмада сети маҳали хиёр боқӣаст , пас аз изҳори тадорук мумкин нагардад

دمنه دانست که اگر این سخن بر شنزبه ظاهر کند در حال براءت ساحت و نزاهت جانب خویشتن ظاهر گرداند و دروغ و مکر او معلوم شود. گفت: این باب، از حزم دور باشد، و مادام که گفته نیامده ست محل خیار باقی است، پس از اظهار تدارک ممکن نگردد

Ва ҳар сухан ки аз зиндони даҳони ҷуст ва ҳар тир ки аз қабза камон парид пўшонидни он сухану бозоўрдни он тир беш дасти надиҳад . Вмҳобти хомшӣ , мулӯкро пероя эй нафисаст .

و هر سخن که از زندان دهان جست و هر تیر که از قبضه کمان پرید پوشانیدن آن سخن و بازآوردن آن تیر بیش دست ندهد. ومهابت خامشی، ملوک را پیرایه ای نفیس است.

Ва шояд буд ки чун сӯрат ҳол бишнохту Фзиҳт худ бидид бмкобраҳи даройад , сохтау бсиҷидаҳи ҷанги оғозад , ё мустаъиду мтшмр рӯй бигардонад . Ва асҳоби ҳзми гуноҳи зоҳирро уқубати мастуру ҷурми мастурро уқубати зоҳир ҷоиз нашмуранд .

و شاید بود که چون صورت حال بشناخت و فضیحت خود بدید بمکابره درآید، ساخته و بسیجیده جنگ آغازد، یا مستعد و متشمر روی بگرداند. و اصحاب حزم گناه ظاهر را عقوبت مستور و جرم مستور را عقوبت ظاهر جایز نشمرند.