Ва агар шерро аз ман шнўонидаҳанд ва бовар доштааст мӯҷиби озмоиш дигарон бӯдаасту мисдоқи тӯҳмати ман хиёнат эшонаст .

و اگر شیر را از من شنوانیده‌اند و باور داشته است موجب آزمایش دیگران بوده است و مصداق تهمت من خیانت ایشان است.

Ва агар ин ҳам несту кроҳит беиллатаст пас ҳеҷ дасти овезу пой ҷой намонад . Чаҳ схт чун аз иллатӣ зояд астрзоу маъзирати онро бардорад , ва ҳарчӣ брзқу ифтиро сохта шавад агар бнФоз расад дасти тадорук азон қосир ,у ваҷҳи талофӣ дарон торик бошад . Ки ботилу зӯри ҳаргиз кам наёяд ва онро андозау ниҳоят сӯрат набандад .

و اگر این هم نیست و کراهیت بی علت است پس هیچ دست آویز و پای جای نماند. چه سخط چون از علتی زاید استرضا و معذرت آن را بردارد، و هرچه به زرق و افترا ساخته شود اگر به نفاذ رسد دست تدارک ازان قاصر، و وجه تلافی در آن تاریک باشد. که باطل و زور هرگز کم نیاید و آن را اندازه و نهایت صورت نبندد.

Ва намедонам дар ончии миёни ману шер рафтааст худро ҷурмӣ , ҳарчанд дар имкон наёяд ки ду тани бояк дигар суҳбат доранд ,у шабу рӯзу гоҳу бегоҳи бик ҷо бошанд , ва дар неку баду андӯҳу шодӣ мФоўзт пайванданд чандон ки тҳрзу таҳаффузи вхўиштни дорӣ бакор тавонанд дошт ки саҳвӣ наравад . Чаҳ ҳеҷ кас аз саҳву зулати холӣу маъсӯми натавонад буд ,у ҳаргоҳ ки бқсду амд мансӯб набошад маҷоли таҷовузи иғмози андарон ҳарчӣ фарох тараст . Ва низ ҳеҷ машшотаи ҷамоли афву эҳсони меҳтаронро зиштии ҷурму ҷиноят кеҳтарон нест .

و نمی دانم در آنچه میان من و شیر رفته است خود را جرمی، هرچند در امکان نیاید که دو تن بایک دیگر صحبت دارند، و شب و روز و گاه و بیگاه بهدیک جا باشند، و در نیک و بد و اندوه و شادی مفاوضت پیوندند چندان که تحرز و تحفظ وخویشتن داری بکار توانند داشت که سهوی نرود. چه هیچ کس از سهو و زلت خالی و معصوم نتواند بود، و هرگاه که به قصد و عمد منسوب نباشد مجال تجاوز اغماض اندران هرچه فراخ تر است. و نیز هیچ مشاطه جمال عفو و احسان مهتران را زشتی جرم و جنایت کهتران نیست .

Волзди ибрзи ҳасанаи алзд

والضد یبرز حسنه الضد

Ва агар бар ман хатое хоҳад шимурди ҷуз он намешиносам ки дар ройҳо ҷои ҷой барои маслиҳат ӯро хилофӣ кардаам , магари онро бар далерӣ ва бе ҳурматии ҳамл фармӯдааст . Ва ҳеҷ ишорати набӯдаи сет ки на дарон манфиатӣ ва азон фоидае зоҳири бҳосл омадааст . Ва бо ин ҳама албата бар сар ҷамъ нагуфтаам , ва дарон ҷониби ҳайбат ӯ бръоит расонидаам ,у шарти таъзиму тўқир ҳарчӣ тамомтар биҷой оварда . Ва чигуна тавон дошт ки насиҳати сабаби ваҳшату хизмати мӯҷиб адоват гардад ?

و اگر بر من خطایی خواهد شمرد جز آن نمی شناسم که در رایها جای جای برای مصلحت او را خلافی کرده ام، مگر آن را بر دلیری و بی حرمتی حمل فرموده است. و هیچ اشارت نبوده ست که نه در آن منفعتی و از آن فایده ای ظاهر به حاصل آمده است. و با این همه البته بر سر جمع نگفته ام، و در آن جانب هیبت او به رعایت رسانیده ام، و شرط تعظیم و توقیر هرچه تمام تر به جای آورده. و چگونه توان داشت که نصیحت سبب وحشت و خدمت موجب عداوت گردد؟

Доруи сабаб дард шуд , ӣнҷо чаҳ умед аст

دارو سبب درد شد، اینجا چه امید است

Зоил шудани оризау сиҳҳати бемор !

زایل شدن عارضه و صحت بیمار!

Ва ҳарки аз носеҳон дар мушовират ва аз табибон дар муъолиҷат ва аз фуқаҳо дар мавозиъи шабаҳат ба рухсату ғифлат розӣ гардад аз фавойиди рои росту манофеи алоҷи бсўоб ва меамн муҷоҳидат дар ибодати бозмонд .

و هرکه از ناصحان در مشاورت و از طبیبان در معالجت و از فقها در مواضع شبهت به رخصت و غفلت راضی گردد از فواید رای راست و منافع علاج به صواب و میامن مجاهدت در عبادت بازماند.

Ва агар ин ҳам нест мумкинаст ки сакароти салтанату малоли мулӯк ӯро барин боис мебошад . Ва яке аз сакарот малик онаст ки ҳамеша хоинонро бҷмоли ризо ороста дораду носеҳонро бўболи схти мохўз . Ва уламо гӯйанд ки « дар қаъри дарё бо банди ғӯта хӯрдан ва , дар мастии лаби мори дам бурӣда макидан хатараст , ва азон ҳоилтару махуфтар хизмату қурбати салотин

و اگر این هم نیست ممکن است که سکرات سلطنت و ملال ملوک او را بر این باعث می‌باشد. و یکی از سکرات ملک آن است که همیشه خائنان را به جمال رضا آراسته دارد و ناصحان را به وبال سخط مأخوذ. و علما گویند که «در قعر دریا با بند غوطه خوردن و در مستی لب مار دم بریده مکیدن خطر است، و از آن هایل تر و مخوف تر خدمت و قربت سلاطین

Ва низ шояд буд ки ҳунари ман сабаби ин кроҳит гаштааст , чаҳ аспро қӯти втг ӯ мӯҷиби ъно ва ранҷ гардад ,у дарахти некӯи борварро аз хушии миваи шохҳо шикаста шавад ,у ҷамоли дами товус ӯро парогандау бол гусаста гузорад

و نیز شاید بود که هنر من سبب این کراهیت گشته است، چه اسپ را قوت و تگ او موجب عنا و رنج گردد، و درخت نیکو بارور را از خوشی میوه شاخ ها شکسته شود، و جمال دم طاووس او را پرکنده و بال گسسته گذارد

Вабол ман омад ҳамаи дониши ман

وبال من آمد همه دانش من

Чу рӯбоҳро мӯии товусро пар

چو روباه را موی طاووس را پر

*

*

Шуд нофи муаттари сабаби куштани оҳӯ

شد ناف معطر سبب کشتن آهو

Шуд табъи мувофиқи сабаб бастани кафтор

شد طبع موافق سبب بستن کفتار

Ва ҳунармандони бҳсд беҳунарон дар маъраз талаф оянд

و هنرمندان بحسد بی هنران در معرض تلف آیند

Ани алҳсони мзнаҳи ллҳсд

ان الحسان مظنة للحسد

Ва хасми амоӣли фурӯмоягон ва арозил бошанду бҳкми анбӯҳӣ ғалаба кунанд , чаҳ дуну сифла бештар ёфта шавад . Лӣимро аз дидори Карим ва , нодонро аз маҷоласт доно ,у аҳмақро аз мусоҳибати зирак малолат афзоед .

و خصم اماثل فرومایگان و اراذل باشند و به حکم انبوهی غلبه کنند، چه دون و سفله بیشتر یافته شود. لئیم را از دیدار کریم و، نادان را از مجالست دانا، و احمق را از مصاحبت زیرک ملالت افزاید.

Ва беҳунарон дар тақбеҳи ҳоли аҳли ҳунари чандон маболиғати намоянд ки ҳаракоту саканот ӯро дар либоси дноءти беруни оранд , ва дар сӯрати ҷинояту кисвати хиёнати бмхдўми намоянд , ва ҳамон ҳунарро ки ӯ долати саодати шимурди Модат шақоват гардонанд .

و بی هنران در تقبیح حال اهل هنر چندان مبالغت نمایند که حرکات و سکنات او را در لباس دنائت بیرون آرند، و در صورت جنایت و کسوت خیانت به مخدوم نمایند، و همان هنر را که او دالّت سعادت شمرد مادّت شقاوت گردانند.

Ва агар бадсиголони ин қасд бкрдаҳанду қазои онро мувофиқат хоҳад намӯд душвортар , ки тақдири осмонии шери шарзаро асир сандӯқ гирданду мори гурзаро сухрау хирадманди дурбинро мадҳуши ҳайрон ва , аҳмақи ғофилро зери мтиқзу шуҷоъи мқтҳмро бади дили мҳтрзу ҷбони хоӣФро далери мутаҳаввиру тавонгари манъамро дарвеши залилу фоқаи расидаи муҳтоҷро мстзҳри мутамаввил .

و اگر بدسگالان این قصد بکرده‌اند و قضا آن را موافقت خواهد نمود دشوارتر، که تقدیر آسمانی شیر شرزه را اسیر صندوق گرداند و مار گَرزه را سخره سَلّه و خردمند دوربین را مدهوش حیران و احمق غافل را زیرک متیقظ و شجاع مقتحم را بد دل محترز و جبان خائف را دلیر متهور و توانگر منعم را درویش ذلیل و فاقه رسیده محتاج را مستظهر متمول.