Димна гуфт : ончии шер барои ту май сголд аз ин маъонӣ ки баршумурдӣ чун тзриби хсўми малоли мулӯку дигар абвоб нест , локини камол бевафоеу ғдр ӯро барон медорад , ки ҷабборӣаст . Комгору ғдористи макор . Ойли суҳбат ӯро ҳаловат зиндагонӣасту авохири онро талхии марг . Шнзбаҳ гуфт : таъм нӯш чашидаам , навбати захм нешаст . Ва бҳқиқти марои аҷал ӣнҷо оварад ,у алои ман чаҳ монами бсҳбти шер ? ман ӯро туъма ва ӯ дар ман томъ . Аммо тақдири азалӣу ғалабаи ҳирсу аўмиди маро дар ин варта афганд .

دمنه گفت: آنچه شیر برای تو می‌سگالد از این معانی که برشمردی چون تضریب خصوم ملال ملوک و دیگر ابواب نیست، لکن کمال بی وفایی و غدر او را بر آن می دارد، که جباری است کامگار و غداری است مکار. اوایل صحبت او را حلاوت زندگانی است و اواخر آن را تلخی مرگ. شنزبه گفت:طعم نوش چشیده ام، نوبت زخم نیش است. و به حقیقت مرا اجل اینجا آورد، و الا من چه مانم به صحبت شیر؟ من او را طعمه و او در من طامع. اما تقدیر ازلی و غلبه حرص و امید مرا در این ورطه افگند.

Ва имрӯзи тадбир аз тадоруки он қосирасту рой дар талофии он оҷиз ,у занбӯри ангабин бар нилӯфар нишинаду броиҳти муаттару насими мънбри он машғӯл ва машъуф гардад то буқати брнхизд , ва чун баргҳои нилӯфар пеш ояд дар миёни он ҳалок шавад . Ва ҳарки аз дунёи бкФоФ қонеъ набошад ва дар талаби фузули истад чун магасаст ки бмрғзорҳои хеши пурраёҳину дарахтони сабзи пуршукуфа розӣ нагардад ва бробӣ нишинад ки аз гӯши пели масти дӯд то бики ҳаракати гӯши пел кушта шавад . Ва ҳаркии насиҳату хизмат касеро кунад ки қадар он надонад чунонаст ки бар аўмиди риъ дар шӯраи ситон тухм прагаанд ва , бо мурдаи мушовирати пайвандад ва , дар гӯши крмодрзоди ғам ва шодӣ гуяд ва , бар рӯй оби равон муаммо нависад ва , бар сӯрати гармобаи бҳўси таносул ишқ бозад . Димна гуфт : аз ин сухани даргузару тадбири кор худ кун . Шнзбаҳ гуфт : чаҳ тадбир донам кард ? ва ман ахлоқи шерро озмудаам , дар ҳақи ман ҷузи хайр ва хӯбӣ нахоҳад буд , локини наздикон ӯ дар ҳалок ман мекӯшанд , ва агар чунинаст бас осон набошад , чаҳ золимони макор чун ҳам пушт шаванду даст дар даст диҳанд ва як равияи қасд касе кунанд зуд зафар ёбанд ва ӯро аз пои дрорнд , чунонкии гургу зоғу шголи қасд уштур карданд ва пирӯз омаданд . Димна гуфт : чигуна буд он ?

و امروز تدبیر از تدارک آن قاصر است و رای در تلافی آن عاجز، و زنبور انگبین بر نیلوفر نشیند و به رایحت معطر و نسیم معنبر آن مشغول و مشعوف گردد تا به وقت برنخیزد، و چون برگ های نیلوفر پیش آید در میان آن هلاک شود. و هرکه از دنیا به کفاف قانع نباشد و در طلب فضول ایستد چون مگس است که به مرغزارهای خوش و بر ریاحین و درختان سبز پرشکوفه راضی نگردد و بر آبی نشیند که از گوش پیل مست دود تا به یک حرکت گوش پیل کشته شود. و هر که نصیحت و خدمت کسی را کند که قدر آن نداند چنانست که بر امید ریع در شورستان تخم پراگند و با مُرده مشاورت پیوندد و در گوش کر مادرزاد غم و شادی گوید و بر روی آب روان معما نویسد و بر صورت گرمابه به هوس تناسل عشق بازد. دمنه گفت:از این سخن درگذر و تدبیر کار خود کن. شنزبه گفت: چه تدبیر دانم کرد؟و من اخلاق شیر را آزموده ام، در حق من جز خیر و خوبی نخواهد بود، لکن نزدیکان او در هلاک من می‌کوشند، و اگر چنین است بس آسان نباشد، چه ظالمان مکار چون هم پشت شوند و دست در دست دهند و یک رویه قصد کسی کنند زود ظفر یابند و او را از پای درآرند، چنانکه گرگ و زاغ و شگال قصد اشتر کردند و پیروز آمدند. دمنه گفت:چگونه بود آن؟

Гуфт :

گفت: