Овардаанд ки ҷамоатӣ аз бўзнгон дар кӯҳӣ буданд , чун шоҳи сайёрагони бофқ мағрибӣ хиромеду ҷамоли ҷаҳони оройро бнқоб злом бпушонед сипоҳи занги бғибт ӯ бар лашгари рӯми чираи гашту шабӣ чун кори осии рӯз маҳшар даромад . Боди шимоли Аннани кушодау рикоб гарон карда бар бўзнгон шабихун оварад . Бечорагон аз сармо ранҷур шуданд . Паноҳӣ май ҷустанд , ногоҳ ироъаҳ эй диданд дар тарафии агндаҳ , гумони бурданд ки оташаст , ҳизум барон ниҳоданд ва медамиданд .

آورده‌اند که جماعتی از بوزنگان در کوهی بودند، چون شاه سیارگان بافق مغربی خرامید و جمال جهان آرای را بنقاب ظلام بپوشانید سپاه زنگ بغیبت او بر لشگر روم چیره گشت و شبی چون کار عاصی روز محشر درآمد. باد شمال عنان گشاده و رکاب گران کرده بر بوزنگان شبیخون آورد. بیچارگان از سرما رنجور شدند. پناهی می‌جستند، ناگاه یراعه ای دیدند در طرفی اگنده، گمان بردند که آتش است، هیزم بران نهادند و می‌دمیدند.

Баробари эшон мурғӣ буд бар дарахт бонг мекард ки : он оташ нест . Албата бадв илтифот наменамӯд . Дар ин миёни мардӣ онҷо расед , мурғро гуфт : ранҷ мабар ки бгФтори ту ёр набошанд ва ту ранҷури гардӣ , ва дар ту тақдиму таҳзиби чунин касони саъй пайвастан ҳамчунонаст ки касе шамшер бар санги озмоиду шукр дар зери об пинҳон кунад . Мурғи сухан вай нашунӯд ва аз дарахт фурӯд омад то бўзнгонро ҳадиси ироъаҳи беҳтар маълум кунад , бигирифтанду сараш ҷудо карданд .

برابر ایشان مرغی بود بر درخت بانگ می‌کرد که: آن آتش نیست. البته بدو التفات نمی نمود. در این میان مردی آنجا رسید، مرغ را گفت: رنج مبر که بگفتار تو یار نباشند و تو رنجور گردی، و در تو تقدیم و تهذیب چنین کسان سعی پیوستن همچنانست که کسی شمشیر بر سنگ آزماید و شکر در زیر آب پنهان کند. مرغ سخن وی نشنود و از درخت فرود آمد تا بوزنگان را حدیث یراعه بهتر معلوم کند، بگرفتند و سرش جدا کردند.

Ва кори ту ҳамин мизоҷ дораду ҳаргиз панд напазирӣ ,у ъзти носеҳон дар гӯш нагузорӣ . Ва ҳроинаҳ дар сари ин истибдоду исрори шӯй ва аз ин зарқу шъўзаҳ вақте пушаймони гардӣ ки беш суд надораду забони хирад дар гӯш ту хонд ки « таркати алрои болурӣ . » лухтии пушти дасти хое ва рӯй синаи харошӣ , чунонкии он зираки шарик мғФл кард ва суд надошт . Димна гуфт : чигуна ?

و کار تو همین مزاج دارد و هرگز پند نپذیری، و عظت ناصحان در گوش نگذاری. و هراینه در سر این استبداد و اصرار شوی و از این زرق و شعوذه وقتی پشیمان گردی که بیش سود ندارد و زبان خرد در گوش تو خواند که«ترکت الرای بالری. » لختی پشت دست خایی و روی سینه خراشی، چنانکه آن زیرک شریک مغفل کرد و سود نداشت. دمنه گفت: چگونه؟

Гуфт :

گفت: