Ин мисл бидон оварадам то бадоне ки бисёр ҳиялату кӯшиш бар халқ вабол гаштаст . Гуфт : эй падар кӯтоҳ куну дрозкшӣ дар таваққуфи дор , ки ин кори андаки мўўнт бисёр манфиатаст . Перро шараи молу дӯстии фарзанд дар кор оварад , то ҷониби дайну мурувват мӯҳмал гузошт ,у иртикоби ин мҳФзўри бхлоФи шариъату тариқати ҷоизи шимурд ,у барҳасби ишорат писар рафт . Дигари рӯзи қозӣ берун рафту халқи анбӯҳи бнзораҳи бистоднд . Қозӣ рӯй бдрхт оварад ва аз ҳол зар бипурсед . Овозии шунӯд ки : мғФли бардаи сет . Қозии мутаҳайири гашту гирди дарахти баромад , донист ки дар миёни он касе бошад - ки бдолти хиёнати манзалати каромат кам тавон ёфт - бифармуд то ҳизум бисёр фароҳам овараданд ва дар ҳаволӣ дарахт биниҳоданду оташ андарон зад . Пери соъатӣ сабр кард , чун кор бҷон расед зинҳор хост . Қозӣ фармуд то ӯ фурӯ овараданд ва истимолат намӯд . Ростии ҳоли қозиро маълум гардонид чунонкии кӯтоҳи дастӣу амонати мғФли маълуми гашту хиёнати писараш аз зимни он муқарари гашт . Ва пер аз ин ҷаҳон фонӣ бидор Наим гурехт бо дарҷати шаҳодату саодати мағфират . Ва писараш , пас аз онкии адаби балиғи дида буду шароити търику тъзиз дар боби ваии тақдими афтода , падарро , мурда , бар пушти бахонаи барад . Ва мғФли ббркти ростӣу амонати Ямани сидқу диёнати зари бастаду бозгашт .

این مثل بدان آوردم تا بدانی که بسیار حیلت و کوشش بر خلق وبال گشتست. گفت: ای پدر کوتاه کن و درازکشی در توقف دار، که این کار اندک موونت بسیار منفعت است. پیر را شره مال و دوستی فرزند در کار آورد، تا جانب دین و مروت مهمل گذاشت، و ارتکاب این محفظور بخلاف شریعت و طریقت جایز شمرد، و برحسب اشارت پسر رفت. دیگر روز قاضی بیرون رفت و خلق انبوه بنظاره بیستادند. قاضی روی بدرخت آورد و از حال زر بپرسید. آوازی شنود که: مغفل برده ست. قاضی متحیر گشت و گرد درخت برآمد، دانست که در میان آن کسی باشد - که بدالت خیانت منزلت کرامت کم توان یافت - بفرمود تا هیزم بسیار فراهم آوردند و در حوالی درخت بنهادند و آتش اندران زد. پیر ساعتی صبر کرد، چون کار بجان رسید زینهار خواست. قاضی فرمود تا او فرو آوردند و استمالت نمود. راستی حال قاضی را معلوم گردانید چنانکه کوتاه دستی و امانت مغفل معلوم گشت و خیانت پسرش از ضمن آن مقرر گشت. و پیر از این جهان فانی بدار نعیم گریخت با درجت شهادت و سعادت مغفرت. و پسرش، پس از آنکه ادب بلیغ دیده بود و شرایط تعریک و تعزیز در باب وی تقدیم افتاده، پدر را، مرده، بر پشت بخانه برد. و مغفل ببرکت راستی و امانت یمن صدق و دیانت زر بستد و بازگشت.

Ва ин мисл бидон оварадам то бадоне ки оқибати макри ноМаҳмӯду хотамати ғдри номҳбўбст .

و این مثل بدان آوردم تا بدانی که عاقبت مکر نامحمود و خاتمت غدر نامحبوبست.