Калила гуфт : эзади таъолии хайру хайрату салоҳу саломати бад-ӣни азимат , ҳарчанд ман мухолифи онам , мақрун гардонод .

کلیله گفت: ایزد تعالی خیر و خیرت و صلاح و سلامت بدین عزیمت، هرچند من مخالف آنم، مقرون گرداناد.

Димна бирафт ва бар шер салом гуфт . Аз наздикон худ бипурсед ки « ин кист ? » ҷавоб доданд ки фалони писари фалон . Гуфт : ореи падарашро шинохтам . Пас ӯро бихонад ва гуфт : куҷо мебошӣ ? гуфт : бар даргоҳи малики муқӣм шудаам ва онро қиблаи ҳоҷату мақсади умеди сохта ва мунтазир мебошам ки корӣ уфтад ва ман онро ба ройу хирад кифоят кунам . Чаҳ бар даргоҳи мулӯки муҳимот ҳодис гардад ки ба зердастон дар кифояти он ҳоҷат бошад

دمنه برفت و بر شیر سلام گفت. از نزدیکان خود بپرسید که «این کیست؟» جواب دادند که فلان پسر فلان. گفت: آری پدرش را شناختم. پس او را بخواند و گفت: کجا می‌باشی؟ گفت: بر درگاه ملک مقیم شده‌ام و آن را قبله حاجت و مقصد امید ساخته و منتظر می‌باشم که کاری افتد و من آن را به رای و خرد کفایت کنم. چه بر درگاه ملوک مهمات حادث گردد که به زیردستان در کفایت آن حاجت باشد

Кандар ин малик чу товус ба кораст магас

کاندر این ملک چو طاووس به کار است مگس

Ва ҳеҷ хдмтгор агар чаҳ фурӯмоя бошад аз дафъи мзртӣу ҷири манфиатӣ холӣ намонад , ва он чӯби хушк ки ба роҳ аФнгндаҳанд охир ба кор ояд , хилолӣ кунанд то гӯш хоранд , ҳайвонӣ ки дарави нафъу зру азуи хайр ва шар бошад чигуна беинтифоъ шояд гузошт ? ки

و هیچ خدمتگار اگر چه فرومایه باشد از دفع مضرتی و جر منفعتی خالی نماند، و آن چوب خشک که به راه افنگنده‌اند آخر به کار آید، خلالی کنند تا گوش خارند، حیوانی که درو نفع و ضر و ازو خیر و شر باشد چگونه بی انتفاع شاید گذاشت؟ که