Ва чун шери мавқеи иҳтимоми модару шафқат ӯ дар талофии ин ҳодиса бидид шкрўи узр бисёр вайро лозими шинохт ва гуфт : ббркот ва меамн ҳидояти ту роҳи торики монда равшан шуду кор душвор бӯда осони гашт , ва ба броءти соҳати Аминии воқифу кордонии кофӣ илм афтод ва бе гуноҳии содиқ аз тӯҳмат берун омад .

و چون شیر موقع اهتمام مادر و شفقت او در تلافی این حادثه بدید شکرو عذر بسیار وی را لازم شناخت و گفت: ببرکات و میامن هدایت تو راه تاریک مانده روشن شد و کار دشوار بوده آسان گشت، و به براءت ساحت امینی واقف و کاردانی کافی علم افتاد و بی گناهی صادق از تهمت بیرون آمد.

Пас сқт ӯ бомонти шголи биФрўзду зиёдати икрому тарбияту маъзирату мулотафат арзонӣ дошт ,у шголро пеш хонд ва гуфт : ин тӯҳматро мӯҷиби мазиди сқту мазияти эътимод бояд пиндошту тимори корҳо ки бтў мФўз бӯда сети барқарор маъҳуд медошт . Шгол гуфт : ин чунин рост наёяд . Малики савобиқи ъҳўдро фурӯгузошту маҳоли душманонро дар замир , маҷол тамаккун дод .

پس ثقت او بامانت شگال بیفروزد و زیادت اکرام و تربیت و معذرت و ملاطفت ارزانی داشت، و شگال را پیش خواند و گفت: این تهمت را موجب مزید ثقت و مزیت اعتماد باید پنداشت و تیمار کارها که بتو مفوض بوده ست برقرار معهود می‌داشت. شگال گفت:این چنین راست نیاید. ملک سوابق عهود را فروگذاشت و محال دشمنان را در ضمیر، مجال تمکن داد.

Онӣ ки зи дил вафо барандохтае ,

آنی که ز دل وفا برانداخته ای،

Бо душмани ман тамом дар сохтае ;

با دشمن من تمام در ساخته ای؛

Дилро зўФо чаро бипардохтае ?

دل را زوفا چرا بپرداخته ای؟

Моно ки маро ҳануз нашинохтае !

مانا که مرا هنوز نشناخته ای!

Шер гуфт : аз ин маъонии ҳеҷ пеш хотир нишоед оварад ки на дар тоъату мносҳти ту тақсирӣ буд ва на дар анояту тарбияти мо .

شیر گفت: از این معانی هیچ پیش خاطر نشاید آورد که نه در طاعت و مناصحت تو تقصیری بود و نه در عنایت و تربیت ما.

Қавӣ дил бош ва рӯй бхдмти ор .

قوی دل باش و روی بخدمت آر.