Ва дар он ҳоле ( ? ҳаволӣ ) марғзорӣ буд ки моҳи рангомез аз ҷамоли саҳн ӯ нақши бандии омухтӣу Зуҳраи машки без аз насими авҷ ӯ истимдод гирифтӣ .

و در آن حالی (؟حوالی) مرغزاری بود که ماهِ رنگ‌آمیز از جمال صحن او نقش‌بندی آموختی و زهره مشک‌بیز از نسیم اوج او استمداد گرفتی.

Ва дар ваии сбоъу вуҳуш бисёр ,у малики эшон ширӣ ки ҳама дар тоъату мтобът ӯ будандӣ ва дар паноҳи ҳишмату ҳарими сиёдат ӯ рӯзгор гузоштандӣ . Чндонкаҳи сӯрати ҳоли ин шгол башнавад ӯро бихонад ва бидиду баҳри навъи бёзмўд , ва пас ба чанд рӯз бо вай хилват фармуд ва гуфт : « малики мо бсттӣ дораду аъмолу муҳимот бисёраст , ва ба носеҳону муайянон муҳтоҷ бошем , ва ба самъи мо расонидаанд ки ту дар зуҳду иффат манзалатӣ ёфтае , ва чун туро бидидем назар бар хабар роҷҳ омаду самоъ аз аёни қосир .

و در وی سباع و وحوش بسیار، و مَلِک ایشان شیری که همه در طاعت و متابعت او بودندی و در پناه حشمت و حریم سیادت او روزگار گذاشتندی. چندانکه صورت حال این شگال بشنود او را بخواند و بدید و بهر نوع بیازمود، و پس به چند روز با وی خلوت فرمود و گفت: «مُلک ما بسطتی دارد و اعمال و مهمات بسیار است، و به ناصحان و معینان محتاج باشیم، و به سمع ما رسانیده‌اند که تو در زهد و عفت منزلتی یافته‌ای، و چون ترا بدیدیم نظر بر خبر راجح آمد و سماع از عیان قاصر.

Флмои алтқинои сғри алхбри алхбр

فلما التقینا صغر الخبر الخبر

Ва акнӯн бар ту эътимод мехоҳем фармуд то дараҷа ту бидон афрошта гардад ва дар зумраи хавосу наздикони мо ое . » шгол ҷавоб дод ки : « мулӯк сазоворанд бидонча барои кифояти муҳимоти ансору аъвон шоиста гузинанд , ва бо ин ҳама бар эшон воҷибаст ки ҳеҷ касро бар қабули амалӣ икроҳ нанамоянд , ки чун корӣ ба ҷабр дар гардан касе карда шавад ӯро забти он муяссар нагардад ва аз ӯҳдаи лавозими мносҳт ба воҷибии берун натавонад омад . Ва зиндагонии малики дарози бод , ман амали султонро кораам ва барон вуқуфӣ ва дар он тҷрбтӣ надорам , ва ту подшоҳи муҳташамӣ ва дар хизмати ту вуҳуш ва сбоъ бисёранд , ки ҳам қӯт ва кифоят доранд ва ҳам ҳирсу шараи аъмоли аинҷҳонӣ . Агар дар боби эшон астноъӣ фармое дили ту фориғ гирданд , ва ба манолу исобат ки аз ишғол ёбанд шодмон ва мстзҳр шаванд . »

و اکنون بر تو اعتماد می‌خواهیم فرمود تا درجه تو بدان افراشته گردد و در زمره خواص و نزدیکان ما آیی.» شگال جواب داد که: «ملوک سزاوارند بدانچه برای کفایت مهمات انصار و اعوان شایسته گزینند، و با این همه بر ایشان واجب است که هیچ کس را بر قبول عملی اکراه ننمایند، که چون کاری به جبر در گردن کسی کرده‌شود او را ضبط آن میسر نگردد و از عهده لوازم مناصحت به واجبی بیرون نتواند آمد. و زندگانی ملک دراز باد، من عمل سلطان را کارهم و بران وقوفی و در آن تجربتی ندارم، و تو پادشاه محتشمی و در خدمت تو وحوش و سباع بسیارند، که هم قوت و کفایت دارند و هم حرص و شره اعمال اینجهانی. اگر در باب ایشان اصطناعی فرمایی دل تو فارغ گرداند، و به منال و اصابت که از اشغال یابند شادمان و مستظهر شوند.»