Дайгарӣ гуфт : « ҳамчунинаст , вуқуф бар асрору итилоъ бар змоир сӯрат набандад , локин агар ин гӯшт дар манзил ӯ ёфта шавад ҳар оина ҳарчӣ дар афвоҳаст аз хиёнат ӯ рост бошад . » дайгарӣ гуфт : « ба дониши хеш мағрур нишоед буд , ки ғаддор ҳаргиз наҷаҳд , чаҳ хиёнат ба ҳеҷ таъвил пинҳон намонад . »

دیگری گفت: «همچنین است، وقوف بر اسرار و اطلاع بر ضمایر صورت نبندد، لکن اگر این گوشت در منزل او یافته شود هر آینه هرچه در افواه است از خیانت او راست باشد.» دیگری گفت: «به دانش خویش مغرور نشاید بود، که غدار هرگز نجهد، چه خیانت به هیچ تأویل پنهان نماند.»

Вётики болохбори ман лами тзўд .

ویاتیک بالاخبار من لم تزود.

Дайгарӣ гуфт : « Аминии азу ба ман ҳарчизӣ май расонид ва дар тасдиқи он тараддуд май доштам то ин сухан аз шумо башнавадам ,у некӯ мислӣаст « ахбри тқлаҳ . » » дайгарӣ гуфт : « макру хдиът ӯ ҳаргиз бар ман пӯшида набӯдааст ,у хбс ва кед ӯро ниҳоят нест , ва ман кор ӯро бишнохтааму фалонро гувоҳи гирифта ки кори ин зоҳиди обид ба Фзиҳт кашад ва аз ваии хатоеи азиму гуноҳии фоҳиш зоҳир гардад . » дайгарӣ гуфт : « агар ин зоҳиди муттақе ки тқлди аъмоли маликро дар зоҳири балоу мусӣбат май шимурди ин хиёнат бкрдаҳаст аҷаб корӣаст . » дайгарӣ гуфт : « агар ин ҳўолт ростаст , мавқеи ахтзоли андарон ба куфрони неъмат ва , далерӣ бар сабк дошт махдум бидон , мақрунаст , ва ҳеҷ хирадманди онро бар муҷарради хиёнат ҳамл накунад . » дайгарӣ гуфт : « шумо ҳама аҳл амонатеду такзиби шумо аз расми хирад давр уфтад , агар ин соъат малик бифармоед то ин гӯшт дар манзил ӯ биҷӯянд ; бурҳони ин сухан зоҳир шаваду гумонҳои хосу оми андарон яқин гардад . » дайгарӣ гуфт : « агар эҳтиётӣ хоҳад рафт таъҷил бояд кард , ки ҷосусон ӯ аз ҳамаи ҷавониб ба мо муҳӣт бошанд ва ҳеҷ мавзе азон холӣ нагузоранд . » дайгарӣ гуфт : « дар ин тафтиш чаҳ фоида ? ки агар ҷурм ӯ маълум гардад ӯ ба зарқу булъаҷабӣ бар рои малик пӯшонида гирданд . »

دیگری گفت: «امینی ازو به من هرچیزی می‌رسانید و در تصدیق آن تردد می‌داشتم تا این سخن از شما بشنودم، و نیکو مثلی است « اخبر تقله. » » دیگری گفت: «مکر و خدیعت او هرگز بر من پوشیده نبوده است، و خبث و کید او را نهایت نیست، و من کار او را بشناخته ام و فلان را گواه گرفته که کار این زاهد عابد به فضیحت کشد و از وی خطایی عظیم و گناهی فاحش ظاهر گردد.» دیگری گفت: «اگر این زاهد متقی که تقلد اعمال ملک را در ظاهر بلا و مصیبت می‌شمرد این خیانت بکرده است عجب کاری است.» دیگری گفت: «اگر این حوالت راست است، موقع اختزال اندران به کفران نعمت و، دلیری بر سبک داشت مخدوم بدان، مقرون است، و هیچ خردمند آن را بر مجرد خیانت حمل نکند.» دیگری گفت: «شما همه اهل امانتید و تکذیب شما از رسم خرد دور افتد، اگر این ساعت ملک بفرماید تا این گوشت در منزل او بجویند؛ برهان این سخن ظاهر شود و گمان‌های خاص و عام اندران یقین گردد.» دیگری گفت: «اگر احتیاطی خواهد رفت تعجیل باید کرد، که جاسوسان او از همه جوانب به ما محیط باشند و هیچ موضع ازان خالی نگذارند.» دیگری گفت: «در این تفتیش چه فایده؟ که اگر جرم او معلوم گردد او به زرق و بوالعجبی بر رای ملک پوشانیده گرداند.»