Ва хабари он бмодр шер расед , донист ки таъҷил карда сету ҷониби тамаллуку тмоскро бериоят гузошта , бо худ андешед ки зӯдтар бираваму фарзанди худро аз васвасаи деви лъини бурҳонам , чаҳ гоҳе хашм бар малик муставле шавад шайтони фаттон низ мусаллат гардад . Қол алнабӣ слии аллоҳи алайҳу силами азои астшоти алслтони тасаллути алшитон .

و خبر آن بمادر شیر رسید، دانست که تعجیل کرده ست و جانب تملک و تماسک را بی رعایت گذاشته، با خود اندیشید که زودتر بروم و فرزند خود را از وسوسه دیو لعین برهانم، چه گاهی خشم بر ملک مستولی شود شیطان فتان نیز مسلط گردد. قال النبی صلی الله علیه و سلم اذا استشاط السلطان تسلط الشیطان.

Нахуст бидон ҷамоат ки бкштн ӯ мисол ёфта буданд пайғом дод ки дар куштан ӯ таваққуфӣ бояд кард , пас бнздик шер омад ва гуфт : гуноҳи шгол чаҳ бӯда сет ? шери сӯрати ҳоли бознамуд , гуфт : эй писар , хештан дар ҳайрату ҳасрат мутафаккир магардон ва аз фазилати афву эҳсон бенасиб мабош , ?фони алъФўи лоизиди алрҷли алои азоу алтўозъи алои рафъа . Ва ҳеҷ каси бтомлу тсбт аз мулӯк сазовортар нест .

نخست بدان جماعت که بکشتن او مثال یافته بودند پیغام داد که در کشتن او توقفی باید کرد، پس بنزدیک شیر آمد و گفت: گناه شگال چه بوده ست؟ شیر صورت حال بازنمود، گفت: ای پسر، خویشتن در حیرت و حسرت متفکر مگردان و از فضیلت عفو و احسان بی نصیب مباش، فان العفو لایزید الرجل الا عزا و التواضع الا رفعة. و هیچ کس بتامل و تثبت از ملوک سزاوارتر نیست.

Ва пӯшида намонад ки ҳурмат зан бишӯй мутаъаллиқасту иззати фарзанди бпдр ва , дониши шогирди боситод ,у қӯти сипоҳи блшкри кашони қоҳир ,у каромати зоҳидии бад-ӣн ва , амни раияти бподшоаҳ ва , низоми кори мамлакати бтқўӣу ақлу саботу адл ;у умдаи ҳзм шинохтан атбоъасту ҳаряк дар маҳалу манзалат ӯ астноъ фармудан ва , брмқдори ҳунару кифояти эшон тарбият кардан ва , муттаҳам шумурдан эшон дар боби як дигар , чаҳ агар съоити ин дар ҳақи он ва азон ӯ дар ҳақи ин мсмўъ бошад ҳаргоҳ ки хоҳанд мухлисиро дар маъраз тӯҳмат тавонадад овараду хоиниро дар либоси амонат ҷилва кард ,у маҳосини маликро дар сиғти мқобҳ бхлқ намӯд ,у ҳрикчндии ҳосидии фозилиро маҳрӯм гирданду хоинии Аминиро муттаҳам мекунад ,у ҳрлҳзаҳ бегуноҳиро дар гирдоб ҳалок меандозад ,у лошки бостмрори ин расми ҳамаро истило уфтад , ҳозирон аз қабули аъмоли имтиноъ бар даст гиранду ғоибон аз хизмати тқоъди намоянд ,у нФози фармонҳо бротлоқ дар таваққуф уфтад .

و پوشیده نماند که حرمت زن بشوی متعلق است و عزت فرزند بپدر و، دانش شاگرد باستاد، و قوت سپاه بلشکر کشان قاهر، و کرامت زاهدان بدین و، امن رعیت بپادشاه و، نظام کار مملکت بتقوی و عقل و ثبات و عدل؛ و عمده حزم شناختن اتباع است و هریک در محل و منزلت او اصطناع فرمودن و، برمقدار هنر و کفایت ایشان تربیت کردن و، متهم شمردن ایشان در باب یک دیگر، چه اگر سعایت این در حق آن و ازان او در حق این مسموع باشد هرگاه که خواهند مخلصی را در معرض تهمت تواندد آورد و خائنی را در لباس امانت جلوه کرد، و محاسن ملک را در صیغت مقابح بخلق نمود، و هریکچندی حاسدی فاضلی را محروم گرداند و خائنی امینی را متهم می‌کند، و هرلحظه بی گناهی را در گرداب هلاک می‌اندازد، و لاشک باستمرار این رسم همه را استیلا افتد، حاضران از قبول اعمال امتناع بر دست گیرند و غایبان از خدمت تقاعد نمایند، و نفاذ فرمانها براطلاق در توقف افتد.

Ва нишоед ки подшоҳи тағайюри мизоҷи хеш бе яқинии содиқ бо аҳлу амонат раво дорад , валикин бояд ки дар маҷоли ҳаламу бастати илм ӯ ҳама чиз гунҷон бошаду савобиқи хдмтгорон , некӯи пеш чашм дораду масоъӣу мосри эшон бар саҳифа дил бинагорад ва онро зойеъ ва бесамарат нигараданд воҳмоли ҷонибу тавҳини манзалати эшон ҷоиз нашимурд . Ва ҳргноаҳ ки аз амду қасд муназзаҳ бошад зоти ҳавоу ихлосро маҷрӯҳ нигараданд , ва дар уқубати он маболиғат нишоед . Ва сухан бе ҳунарони ноозмуда дар бдгФти ҳунарманд кофӣ нашунӯд ,у ақлу рои хешро дар ҳамаи маъонии ҳукмии адлу мумайизӣ баҳақ бишносад .

و نشاید که پادشاه تغیر مزاج خویش بی یقینی صادق با اهل و امانت روا دارد، ولیکن باید که در مجال حلم و بسطت علم او همه چیز گنجان باشد و سوابق خدمتگاران، نیکو پیش چشم دارد و مساعی و مآثر ایشان بر صحیفه دل بنگارد و آن را ضایع و بی ثمرت نگرداند واهمال جانب و توهین منزلت ایشان جایز نشمرد. و هرگناه که از عمد و قصد منزه باشد ذات هوا و اخلاص را مجروح نگرداند، و در عقوبت آن مبالغت نشاید. و سخن بی هنران ناآزموده در بدگفت هنرمند کافی نشنود، و عقل و رای خویش را در همه معانی حکمی عدل و ممیزی بحق بشناسد.

Ва шгол дар давлати ту бмҳлии баланду манзалатии машҳури расида буд . Бар вай саноҳо мегуфтӣ ва дар хлўоти ъзи мФоўзт , вайро арзонӣ медоштӣ . Ва акнӯн бар ту онаст ки азимати ибтол ӯро фасх кунӣ ва худро ва ӯро аз шамотати душманону съоити соъӣони сиёнати воҷиби бинӣ , то чунонкии фарохури собиту виқор ту бошад дар тафаҳҳусу асткшоФи ҳол ӯ лавозими эҳтиёту астқсои биҷои ореу бнздики ақли хешу тамомии лашкару раияти маъзӯри гардӣ , ки ин тӯҳмат азон ҳақиртараст ки чунуи бандае сдоду амонати худро бидон маъюб гирданд , ё ҳирсу шараи он хирад ӯро маҳҷӯб кунад .

و شگال در دولت تو بمحلی بلند و منزلتی مشهور رسیده بود. بر وی ثناها می‌گفتی و در خلوات عز مفاوضت، وی را ارزانی می‌داشتی. و اکنون بر تو آنست که عزیمت ابطال او را فسخ کنی و خود را و او را از شماتت دشمنان و سعایت ساعیان صیانت واجب بینی، تا چنانکه فراخور ثابت و وقار تو باشد در تفحص و استکشاف حال او لوازم احتیاط و استقصا بجای آری و بنزدیک عقل خویش و تمامی لشکر و رعیت معذور گردی، که این تهمت ازان حقیرتر است که چنو بنده ای سداد و امانت خود را بدان معیوب گرداند، یا حرص و شره آن خرد او را محجوب کند.

Вето май доне ки дар муддати хизмати туу пеш азон гӯшт нахурда сет ; мсорът дар таваққуфи дор то сиҳҳати ин ҳадис равшан гардад , ки чашму гӯши бзну тахмин бисёр ҳукмҳои хато кунад , чунонкӣ касе дар торикии шаб , ироъаҳ Эй бинад , пиндорад ки оташаст ва бар вай муштабаҳ гардад , чун дар даст гирифт муқарар шавад ки боди паймӯдаи сету пеш аз тиқн дар ҳукм таъҷил карда . Ва ҳасади ҷоҳил аз олам ,у бдкрдор аз некӯи феъл ,у баддил аз шуҷоъ машҳураст .

وتو می‌دانی که در مدت خدمت تو و پیش ازان گوشت نخورده ست؛ مسارعت در توقف دار تا صحت این حدیث روشن گردد، که چشم و گوش بظن و تخمین بسیار حکمهای خطا کند، چنانکه کسی در تاریکی شب، یراعه ای بیند، پندارد که آتش است و بر وی مشتبه گردد، چون در دست گرفت مقرر شود که باد پیموده ست و پیش از تیقن در حکم تعجیل کرده. و حسد جاهل از عالم، و بدکردار از نیکو فعل، و بددل از شجاع مشهور است.

Ва ғолиб занн онаст ки қосидон , он гӯшт дар манзили шгол ниҳода бошанд , ва ин қадар дар ҷанб кед ҳосидону макри душманони андаки намояд . Ва мҳосдти аҳли бағӣ пӯшида нест хосса ҷое ки ағрози муътабар дар миён омад . Ва мурғ дар авҷи ҳавоу моҳӣ дар қаъри дарёи всбоъ дар саҳни дашт аз қасди бадсиголони эмини натавонад буд ,у шукра агар сайдӣ кунад ҳам он мурғон ки дар парвоз аз вай баландтар бошанд ва ҳам он ки аз вай пасттар бошанд дар он қадари гирди мғолбту мҷозбти бароянд ; ва сегон барои устихонӣ ки дар роҳ ёбанд бо як дигари ҳамин мъомлти бикунанд ;у хдмтгорони ту дар манзилҳое ки кам аз ртбт шголаст ҳасадро медоранд , агар дар он дараҷаи манзур мноқштӣ равад бадеъ наёяд . Дар ин кори тааммулии шоФии фармойу тадоруки он аз навъе андеш ки лоиқи бузургӣ ту бошад , ки чун ҳақиқати ҳоли шинохтаи гашти куштан ӯ бас таазурӣ надорад .

و غالب ظن آنست که قاصدان،آن گوشت در منزل شگال نهاده باشند، و این قدر در جنب کید حاسدان و مکر دشمنان اندک نماید. و محاسدت اهل بغی پوشیده نیست خاصه جایی که اغراض معتبر در میان آمد. و مرغ در اوج هوا و ماهی در قعر دریا وسباع در صحن دشت از قصد بدسگالان ایمن نتواند بود، و شکره اگر صیدی کند هم آن مرغان که در پرواز از وی بلندتر باشند و هم آن که از وی پستتر باشند در آن قدر گرد مغالبت و مجاذبت برآیند؛ و سگان برای استخوانی که در راه یابند با یک دیگر همین معاملت بکنند؛ و خدمتگاران تو در منزلهایی که کم از رتبت شگال است حسد را می‌دارند، اگر در آن درجه منظور مناقشتی رود بدیع نیاید. در این کار تاملی شافی فرمای و تدارک آن از نوعی اندیش که لایق بزرگی تو باشد، که چون حقیقت حال شناخته گشت کشتن او بس تعذری ندارد.