Овардаанд ки ширии мода бо ду бача дар бешае ватан дошт .

آورده‌اند که شیری ماده با دو بچه در بیشه‌ای وطن داشت.

Рӯзӣ ба талаби сайд аз беша берун рафт тирандозӣ биёмад ва ҳар ду бача ӯро бикушт ва пӯст бикашед . Чун шер бозомаду бачагонро аз он гӯна бар замин афганда дид фарёду нафир ба осмони расонид . Ва дар ҳамсоягӣ ӯ шголии пер буд , чун овоз ӯ башнавад ба наздик ӯ рафт ва гуфт : мӯҷиб зҷрт чист ? шери сӯрати ҳол боз ронаду бачагонро бадв намӯд .

روزی به طلب صید از بیشه بیرون رفت تیراندازی بیامد و هر دو بچه او را بکشت و پوست بکشید. چون شیر بازآمد و بچگان را از آن گونه بر زمین افگنده دید فریاد و نفیر به آسمان رسانید. و در همسایگی او شگالی پیر بود، چون آواز او بشنود به نزدیک او رفت و گفت: موجب ضجرت چیست؟ شیر صورت حال باز راند و بچگان را بدو نمود.

Шгол гуфт : бидон ки ҳар ибтидоиро интиҳоӣаст ,у ҳаргоҳ ки муддати умр сипарӣ шуду ҳангоми аҷал фароз расед лҳзтии муҳлат сӯрат набандад , Фозои ҷоءи аҷлҳми лоистохрўни соъаҳу лоистқдмўн . Ва низ баннои корҳои ин олами фонии барин ниҳода шудааст , бар асар ҳар шодии ғамии чашм мебояд дошт , ва бар асар ҳар ғами шодеи таваққуъ мебояд кард , ва дар ҳамаи аҳвол ба қазои осмонии розӣ май буд ки перояи мардон дар ҳаводис сабраст .

شگال گفت: بدان که هر ابتدایی را انتهایی است، و هرگاه که مدت عمر سپری شد و هنگام اجل فراز رسید لحظتی مهلت صورت نبندد، فاذا جاء اجلهم لایستاخرون ساعة و لایستقدمون. و نیز بنای کارهای این عالم فانی برین نهاده شده است،بر اثر هر شادی غمی چشم می‌باید داشت، و بر اثر هر غم شادیی توقع می‌باید کرد، و در همه احوال به قضای آسمانی راضی می‌بود که پیرایه مردان در حوادث صبر است.

Ҷазаъ дар таваққуфи дору инсоф аз нафас худ бидиҳ , ва мо асобки ман сиӣаҳи Фмни нФск . Ва дар амсоли омадаи сет ки « идок ӯ ?кутаи вФўки нафх » . Ончии тирандоз бо ту карда сети азъоФи он аз ҷиҳати ту бар дигарон рафтааст , ва эшон ҳамин ҷазаъ дар миён овардаанду изтироб беҳуда кардау боз ба зарурат сабур гашта . Бар ранҷи дигарон сбркни чунон ки бар ранҷи ту сабр карданд ,у ншнўдаҳ эй « комаи тадайюни тдон » ? ҳарчӣ карда шавад мукофоти он аз некӣу бадӣ бар андозаи кирдори хеши чашм мебояд дошт , чаҳ ҳарки тухмӣ прагаанд риъи он бешак бардорад . Вогари ҳамин сиратро мулозими хоҳӣ буд аз инҳо басӣ мебояд дид ; ахлоқи худро ба рФқ ва кам озории оростаи гардону халқро матарсон то эмин туоне зист .

جزع در توقف دار و انصاف از نفس خود بده، و ما اصابک من سیئة فمن نفسک. و در امثال آمده‌ست که «یداک او کتا وفوک نفخ». آنچه تیرانداز با تو کرده‌ست اضعاف آن از جهت تو بر دیگران رفته است، و ایشان همین جزع در میان آورده‌اند و اضطراب بیهوده کرده و باز به ضرورت صبور گشته. بر رنج دیگران صبرکن چنان که بر رنج تو صبر کردند، و نشنوده‌ای «کما تدین تدان»؟ هرچه کرده شود مکافات آن از نیکی و بدی بر اندازه کردار خویش چشم می‌باید داشت، چه هرکه تخمی پراگند ریع آن بی‌شک بردارد. واگر همین سیرت را ملازم خواهی بود از اینها بسی می‌باید دید؛ اخلاق خود را به رفق و کم‌آزاری آراسته گردان و خلق را مترسان تا ایمن توانی زیست.

Шер гуфт : ин суханро бе муҳоботар барон , ва ба бароҳину ҳуҷҷатҳо мؤкди гардон . Гуфт : умри ту чандаст ? гуфт : сад сол . Гуфт : дарини муддати қӯти ту аз чаҳ бӯдааст ? гуфт : аз гӯшти ҷонварон - вуҳушу мардум - ки шикор кардамӣ . Гуфт : пас он ҷонварон ки чандини сол ба гӯшти эшон ғдо меёфтӣ модар ва падар надоштанд ?у азизони эшонро сӯзи мФорқт дар қалақ ва ҷазаъ наёвард ? агар он рӯзи оқибати он кор бидида будӣ ва аз хӯни рехтан тҳрз намӯда , ба ҳеҷ ҳоли ин пеш наомадӣ .

شیر گفت: این سخن را بی‌محاباتر بران، و به براهین و حجت‌ها مؤکد گردان. گفت: عمر تو چند است؟ گفت: صد سال. گفت: دراین مدت قوت تو از چه بوده است؟ گفت: از گوشت جانوران - وحوش و مردم - که شکار کردمی. گفت: پس آن جانوران که چندین سال به گوشت ایشان غدا می‌یافتی مادر و پدر نداشتند؟ و عزیزان ایشان را سوز مفارقت در قلق و جزع نیاورد؟ اگر آن روز عاقبت آن کار بدیده بودی و از خون ریختن تحرّز نموده، به هیچ حال این پیش نیامدی.