Чун маълум шуд ки қиёси беморӣу сиҳҳати нафас ба маразу саломатии бадан , маҳзи ҷаҳл ва хатост , пас аҷаб аз тайифае ки шабу рӯзи авқоти худро сарфи муҳофизати сиҳҳати бадан фонӣ мекунанд ,у субҳу шом дар дафъи амрози ҷисмонӣаи саъии том ба амал меоваранд ,у қавли табиби фосиқӣ , балки кофариро гардани итоати ниҳода ва ба шурби давоҳои ногувор ,у иртикоби аъмоли ноҳинҷори қиём май намоянд ,у сар аз фармони табиби илоҳӣ дар таҳсили ҳусӯли маликоти нафсонӣа ба такрори аъмоли саодати доимӣау ҳаёт абадӣа мепечанд ,у муолиҷаи нафасро андак ва саҳл мешуморанд .

چون معلوم شد که قیاس بیماری و صحت نفس به مرض و سلامتی بدن، محض جهل و خطاست، پس عجب از طایفه ای که شب و روز اوقات خود را صرف محافظت صحت بدن فانی می کنند، و صبح و شام در دفع امراض جسمانیه سعی تام به عمل می آورند، و قول طبیب فاسقی، بلکه کافری را گردن اطاعت نهاده و به شرب دواهای ناگوار، و ارتکاب اعمال ناهنجار قیام می نمایند، و سر از فرمان طبیب الهی در تحصیل حصول ملکات نفسانیه به تکرار اعمال سعادت دائمیه و حیات ابدیه می پیچند، و معالجه نفس را اندک و سهل می شمارند.

Ва чун парда ғифлат бардошта шавад ,у бемории нафаси худро муъоина бибинад ,у дастрас ба дўоӣӣ надошта бошад фарёд « ё ҳасратии алии мо фартати фии ҷанби аллоҳ » аз ниҳод эшон барояд .

و چون پرده غفلت برداشته شود، و بیماری نفس خود را معاینه ببیند، و دسترس به دوائی نداشته باشد فریاد «یا حسرتی علی ما فرطت فی جنب الله» از نهاد ایشان برآید.