Амири гунаҳ : оҳӯи раҳ дайма карда Ром

امیر گنه: آهُو ره دیمه کَردهْ رَمْ

ди зулф , ди гули сари ҳўнёи ҳзорчм

د زلفْ، د گِلْ سَرْ هونیا هزارچَم

ди тозаи наргиси дорнаҳи хумори лмолм

د تازه نَرگسْ دارنه خُمارْ لَمالَمْ

Бирав дхши ҳодм ки ғами маи бӯа кам

بروُ دخشْ هادمْ که غَمْ مه بوّه کَمْ

Чангчии чнаҳи зании шаҳи тори раҳи зилу Бам ?

چنگچی چَنّه زَنّی شه تارْ ره زیل و بَمْ؟

Хумораи чшмўни раҳи ман серумаи дкшм

خُمارهْ چشموُنْ ره منْ سرمهْ دَکشمْ

Алифи андўми дӯст ! бмрдбимаҳ ба таҳи ғам

الفْ اَنْدومْ دوستْ! بمردبیمه به ته غَمْ

Магари аждаҳо сўн бикашӣ мараи дам ?

مگرْ اَژدها سُونْ بَکَشی مرهْ دَمْ؟

Хўӣии хаш , нозиҳи мҷш доим дошта чам

خوئی خِشْ، نازه مجش دایم داشته چَمْ

Бхўни мараи шаҳи чам ки мҷм ба таҳи чам

بخونْ مرهْ شهْ چَمْ که مَجمْ به ته چَمْ

Маи дидаи раҳи таҳи ёсаи нами ҳокрдаҳи нам

مه دیده ره ته یاسه نَمْ هاکرده نَمْ

Таҳи ҷаври кашам , таҳи ранҷ барам то бииаҳи дам

ته جورْ کَشَمْ، ته رَنْجْ بَرمْ تا بییِه دَمْ

То хур ба киҳўн , ӯ ба дриўи занаи нам

تا خورْ به کَیْهُونْ، اُو به دریو زنّه نَمْ

Ёрии ман ва ту , нўўнаҳи ҳчи кам

یاریِ من و تو، نَوُونهْ هچّی کَمْ