Хаёли ангезу ҷонпарвар чу буии гули саропое

خیال‌انگیز و جان‌پرور چو بوی گل سراپایی

Надории ғайр аз ин айбӣ ки май доне ки зебоӣ

نداری غیر از این عیبی که می‌دانی که زیبایی

Ман аз дилбастагиҳои ту бо ойӣна донистам

من از دلبستگی‌های تو با آیینه دانستم

Ки бар дидори тоқати сӯзи худ ошиқтар аз мое

که بر دیدار طاقت‌سوز خود عاشق‌تر از مایی

Ба шамъу моҳ ҳоҷат нест базми ошиқонат ро

به شمع و ماه حاجت نیست بزم عاشقانت را

Ту шамъи маҷлиси афрӯзии ту моҳи маҷлиси ороӣ

تو شمع مجلس‌افروزی تو ماه مجلس‌آرایی

Манам абр ва туе гулбун ки май хндӣ чу ме гарем

منم ابر و تویی گلبن که می‌خندی چو می‌گریم

Туе меҳр ва манам ахтар ки мемеРом чу май ое

تویی مهر و منم اختر که می‌میرم چو می‌آیی

Мурод мо наҷӯӣ варна риндони ҳаваси ҷӯ ро

مراد ما نجویی ورنه رندان هوس‌جو را

Баҳори шодии ангезии ҳарифи бодаи паймое

بهار شادی‌انگیزی حریف باده‌پیمایی

Маи равшани миёни ахтарон пинҳон наме монад

مه روشن میان اختران پنهان نمی‌ماند

Миёни шохаҳои гул машав пинҳон ки пайдое

میان شاخه‌های گل مشو پنهان که پیدایی

Касе аз доғу дард ман напурсад то напурсӣ ту

کسی از داغ و درد من نپرسد تا نپرسی تو

Дилӣ бар ҳоли зор ман набахшад то нбхшоиӣ

دلی بر حال زار من نبخشد تا نبخشایی

Маро гуфтӣ : ки аз пери хиради пурсами алоҷи худ

مرا گفتی: که از پیر خرد پرسم علاج خود

Хиради манъи ман аз ишқ ту фармоед чаҳ фармое

خرد منع من از عشق تو فرماید چه فرمایی

Ман озурдаи дилро каси гиреҳ аз кор накушояд

من آزرده‌دل را کس گره از کار نگشاید

Магар эй ашки ғами имшаби ту аз дил уқда бигушое

مگر ای اشک غم امشب تو از دل عقده بگشایی

Раҳе товораӣ аз ранҷ ҳастӣ тарк ҳастӣ кун

رهی تا وارهی از رنج هستی ترک هستی کن

Ки бо ин нотавониҳо ба тарки ҷони тавоноӣ

که با این ناتوانی‌ها به ترک جان توانایی