Шоҳиди афлокӣ: Чун зулфи туами ҷоно дар айни парешоне

Ҳадиси ҷавонӣ: Ашкам вале ба пои азизон чакида ам

Сӯзад маро созад маро: Соқӣ бидиҳ паймонае зон май ки бехешам кунад

Зиндони хок: Бо дили равшан дар ин зулмати саро афтода ам

Оташи хомӯш: На дили мафтӯни дилбандӣ на ҷони мадҳуши дилхоҳӣ

Тӯфони ҳодисот: Ин сӯзи синаи шамъ шабистон надошта аст

Доғи танҳоӣ: Он қадар бо оташи дили сохтам то сӯхтам

нилӯфар: На ба шохи гул на бар сарви чаман печида ам

Расвои дил: Ҳамчуи не май нолам аз савдои дил

Ғарқи таманнои туам: Дар пеш бедардон чаро фарёд беҳосил кунам

Дили зорӣ ки ман дорам: Надонад расми ёрӣ бе вафои ёрӣ ки ман дорам

Моҷарои ашк: Тобади фурӯғи меҳру ма аз қатраҳои ашк

Тарк худпарастӣ кун: Гар ба чашми дили ҷонои ҷилваҳои мо бинӣ

Гавҳари тобнок: Забуни халқи з халқ накӯй хештанам

Хаёли ангез: Хаёли ангезу ҷонпарвар чу буии гули саропое

Гиря бе ихтиёр: Туро хабари зи дил беқарор бояд ва нест

Биҳишти орзӯ: Бар ҷигари доғии зи ишқи лола рӯе ёфтам

Соғар ҳастӣ: Соқио дар соғар ҳастӣ шароб ноб нест

Чашмаи нур: Ҳарчанд ки дар кӯии ту мискин ва фақирем

Ноӣ хурушон: Чу не ба синаи хурӯшади дилӣ ки ман дорам

Хандаи мастона: Бо азизони дрнёмизди дил девона ам

Парниёни пӯш: зи гармӣ бенасиб афтодаам чун шамъи хомӯшӣ

Ҷилваи соқӣ: Дар қадаҳи акси ту ё гул дар гулоб афтодааст ?

Ташнаи дард: На роҳат аз фалак ҷӯям на давлат аз худо хоҳам