Соқио дар соғар ҳастӣ шароб ноб нест

ساقیا در ساغر هستی شراب ناب نیست

Вончаҳ дар ҷоми шафақи бинӣ ба ҷуз хуноб нест

وآنچه در جام شفق بینی به جز خوناب نیست

Зиндагии хуштар буд дар пардаи ваҳму хаёл

زندگی خوش‌تر بود در پردهٔ وهم و خیال

Субҳи равшанро сафои соя маҳтоб нест

صبح روشن را صفای سایه مهتاب نیست

Шаби зи оҳи оташини як дам наёсоем чу шамъ

شب ز آه آتشین یک دم نیاسایم چو شمع

Дар миён оташ сӯзанда ҷой хоб нест

در میان آتش سوزنده جای خواب نیست

Мардуми чашмами фурӯмондаи сет дар дарёии ашк

مردم چشمم فرومانده‌ست در دریای اشک

Мӯрро пои раҳоӣ аз дил гирдоб нест

مور را پای رهایی از دل گرداب نیست

Хотири донои зи тӯфони ҳаводис фориғ аст

خاطر دانا ز طوفان حوادث فارغ است

Кӯҳи гардуни соиро андеша аз сайлоб нест

کوه گردون‌سای را اندیشه از سیلاب نیست

Мо ба он гул аз вафои хештани дил баста ем

ما به آن گل از وفای خویشتن دل بسته‌ایم

Варна ин саҳрои тиҳӣ аз лола сероб нест

ورنه این صحرا تهی از لالهٔ سیراب نیست

Ончӣ ноёбаст дар олами вафоу меҳри мост

آنچه نایاب است در عالم وفا و مهر ماست

Варна дар гулзор ҳастӣ сарв ва гул ноёб нест

ورنه در گلزار هستی سرو و گل نایاب نیست

Гар туро бо мо таъаллуқ нест моро шавқ ҳаст

گر تو را با ما تعلق نیست ما را شوق هست

Вари туро бе мо сабурӣ ҳаст моро тоб нест

ور تو را بی‌ما صبوری هست ما را تاب نیست

Гуфтӣ андари хоби бинии баъд аз ин рӯй маро

گفتی اندر خواب بینی بعد از این روی مرا

Моҳи ман дар чашми ошиқ об ҳаст ва хоб нест

ماه من در چشم عاشق آب هست و خواب نیست

Ҷилваи субҳу шикарханди гулу овои чанг

جلوهٔ صبح و شکرخند گل و آوای چنگ

Дил гшо бошад вале чун суҳбат аҳбоб нест

دل‌گشا باشد ولی چون صحبت احباب نیست

Ҷои осоиш чаҳ май ҷӯии раҳе дар малики ишқ

جای آسایش چه می‌جویی رهی در ملک عشق

Мавҷро осӯдагӣ дар баҳр бепоёб нест

موج را آسودگی در بحر بی‌پایاب نیست

Хониш
соғр ҳстӣ — зҳрҳ лтӣфӣ
соғр ҳстӣ — ъндлӣб
соғр ҳстӣ — нознӣн бозӣон