Бо азизони дрнёмизди дил девона ам

با عزیزان درنیامیزد دل دیوانه‌ام

Дар миёни ошноёнм вале бегона ам

در میان آشنایانم ولی بیگانه‌ام

Аз сабки рӯҳӣ гарон оем ба табъи рӯзгор

از سبک روحی گران آیم به طبع روزگار

Дар сарои аҳли мотами ханда мастона ам

در سرای اهل ماتم خندهٔ مستانه‌ام

Нест дар ин хокдонами обрӯии шабнамӣ

نیست در این خاکدانم آبروی شبنمی

Гарчи баҳри мардумиро гавҳар икдонаҳ ам

گرچه بحر مردمی را گوهر یکدانه‌ام

Аз чу ман озодае улфат баридан саҳл нест

از چو من آزاده‌ای الفت بریدن سهل نیست

намеравад бо чашми гирёни сайл аз вайрона ам

می‌رود با چشم گریان سیل از ویرانه‌ام

Офтоби оҳистаи бигузорад дар ин ғмхонаҳи пой

آفتاب آهسته بگذارد در این غمخانه پای

То мабодо чун ҳубоб аз ҳам бирезад хона ам

تا مبادا چون حباب از هم بریزد خانه‌ام

Бор хотир нестам равшандилонро чун ғубор

بار خاطر نیستم روشندلان را چون غبار

Бар бисоти сабзау гули соя парвона ам

بر بساط سبزه و گل سایهٔ پروانه‌ام

Гармии дилҳо буд аз нолаи ҷонсӯзи ман

گرمی دلها بود از ناله جانسوز من

Хандаи гулҳо буд аз гиря мастона ам

خندهٔ گلها بود از گریهٔ مستانه‌ام

Ҳам Аннанам бо сабо саргаштаам саргашта ам

هم عنانم با صبا سرگشته‌ام سرگشته‌ام

Ҳамзабонам бо парӣ девонаам девона ам

همزبانم با پری دیوانه‌ام دیوانه‌ام

Мушт хокӣ чист то роҳи марои бандади раҳе ?

مشت خاکی چیست تا راه مرا بندد رهی ؟

Гирд аз гардуни براردи ҳиммат мардона ам

گرد از گردون برآرد همت مردانه‌ام

Хониш
хндҳ мстонҳ — зҳрҳ лтӣфӣ
хндҳ мстонҳ — ъндлӣб
хндҳ мстонҳ — нознӣн бозӣон