зи гармӣ бенасиб афтодаам чун шамъи хомӯшӣ

ز گرمی بی‌نصیب افتاده‌ام چون شمع خاموشی

зи дилҳо рафтаам чун ёд аз хотири фаромӯшӣ

ز دل‌ها رفته‌ام چون یاد از خاطر فراموشی

Манам бо нолаи дмсозӣ ба мурғи шаби ҳам овозӣ

منم با ناله دمسازی به مرغ شب هم‌آوازی

Манам бе бодаи мадҳушии зи хӯни дили қадаҳи нӯшӣ

منم بی‌باده مدهوشی ز خون دل قدح نوشی

зи оромами ҷудо аз фитна рӯй длоромӣ

ز آرامم جدا از فتنهٔ روی دلارامی

Сияҳи рӯзам чу шаб дар ҳасрати субҳи биногвашӣ

سیه‌روزم چو شب در حسرت صبح بناگوشی

Бидон ҳолами зи нокомӣ ки таскин май даҳуми дил ро

بدان حالم ز ناکامی که تسکین می‌دهم دل را

Ба доғӣ аз гули рӯе ба нешӣ аз лаби нӯшӣ

به داغی از گل رویی به نیشی از لب نوشی

Ба душвории тавон дидани вуҷӯди нотавонам ро

به دشواری توان دیدن وجود ناتوانم را

Ба тори парниёни монами зи ишқи парниёни пӯшӣ

به تار پرنیان مانم ز عشق پرنیان‌پوشی

Ба чашмати хираи гаштам каз дилат огаҳ шавам аммо

به چشمت خیره گشتم کز دلت آگه شوم اما

Чаҳ розӣ метавон хонд аз нигоҳи сарди хомӯшӣ

چه رازی می‌توان خواند از نگاه سرد خاموشی

Чаҳ май пурсӣ раҳе аз доғу дарди синаи сӯзи ман ?

چه می‌پرسی رهی از داغ و درد سینه‌سوز من؟

Ки рӯзу шаби ҳам оғӯши табам бо ёди оғӯшӣ

که روز و شب هم آغوش تبم با یاد آغوشی