На роҳат аз фалак ҷӯям на давлат аз худо хоҳам

نه راحت از فلک جویم نه دولت از خدا خواهم

Вагар пурсӣ чаҳ май хоҳӣ ? туро хоҳам туро хоҳам

وگر پرسی چه می‌خواهی؟ تو را خواهم تو را خواهم

намехоҳам ки бо сардӣ чу гул хандам з бе дардӣ

نمی‌خواهم که با سردی چو گل خندم ز بی‌دردی

Дилӣ чун лола бо доғи муҳаббат ошно хоҳам

دلی چون لاله با داغ محبت آشنا خواهم

Чаҳ ғами кони нӯши лаб дар соғарами хуноба май резад

چه غم کان نوش لب در ساغرم خونابه می‌ریزد

Ман аз соқӣ ситам ҷӯям ман аз шоҳид ҷафо хоҳам

من از ساقی ستم جویم من از شاهد جفا خواهم

зи шодиҳо гурезам дар паноҳи ноМуродӣ ҳо

ز شادی‌ها گریزم در پناه نامرادی‌ها

Ба ҷои роҳат аз гардун бало хоҳам бало хоҳам

به جای راحت از گردون بلا خواهم بلا خواهم

Чунон бо ҷони ман эй ғам даромезӣ ки пиндорӣ

چنان با جان من ای غم درآمیزی که پنداری

Ту аз олами марои хоҳии ман аз олами туро хоҳам

تو از عالم مرا خواهی من از عالم تو را خواهم

Ба савдои маҳолами соғар механда хоҳад зад

به سودای محالم ساغر می خنده خواهد زد

Агар паймонаи айшӣ дар ин мотам саро хоҳам

اگر پیمانهٔ عیشی در این ماتم‌سرا خواهم

Наёбад то нишон аз хоки ман ойӣнаи рухсорӣ

نیابد تا نشان از خاک من آیینه‌رخساری

Раҳеи хокистари худро ҳам оғӯш сабо хоҳам

رهی خاکستر خود را هم‌آغوش صبا خواهم