Бо дили равшан дар ин зулмати саро афтода ам

با دل روشن در این ظلمت‌سرا افتاده‌ام

Нури маҳтобам ки дар вайронаҳо афтода ам

نور مهتابم که در ویرانه‌ها افتاده‌ام

Сояи пурвирди биҳиштам аз чаҳ гаштами сайди хок ?

سایه پرورد بهشتم از چه گشتم صید خاک ؟

Тираи бахтии байн куҷо будам куҷо афтода ам

تیره‌بختی بین کجا بودم کجا افتاده‌ام

Ҷой дар бустони сарои ишқ май бояд маро

جای در بستان‌سرای عشق می‌باید مرا

Андалебам аз чаҳ дар мотами саро афтода ам

عندلیبم از چه در ماتم‌سرا افتاده‌ام

Поймоли мардумам аз норасоиҳои бахт

پایمال مردمم از نارسایی‌های بخت

Сабза бетолеъам дар зери по афтода ам

سبزهٔ بی‌طالعم در زیر پا افتاده‌ام

Хори ночизами маро дар бӯстон миқдор нест

خار ناچیزم مرا در بوستان مقدار نیست

Ашк бе қадарами зи чашми ошно афтода ам

اشک بی‌قدرم ز چشم آشنا افتاده‌ام

То куҷои роҳатпазирам ё куҷо ёбам қарор ?

تا کجا راحت پذیرم یا کجا یابم قرار ؟

Барги хушкам дар кафи боди сабо афтода ам

برگ خشکم در کف باد صبا افتاده‌ام

Бар ман эй соҳибдилони раҳмӣ ки аз ғамҳои ишқ

بر من ای صاحبدلان رحمی که از غم‌های عشق

То ҷудо афтодаам аз дили ҷудо афтода ам

تا جدا افتاده‌ام از دل جدا افتاده‌ام

Лаби фурӯи бастами раҳе бе рӯй гулчину амир

لب فرو بستم رهی بی‌روی گلچین و امیر

Дар фироқи ҳам навоён аз наво афтода ам

در فراق هم‌نوایان از نوا افتاده‌ام