Ҳамчуи не май нолам аз савдои дил

همچو نی می‌نالم از سودای دل

Оташӣ дар сина дорам ҷои дил

آتشی در سینه دارم جای دل

Ман ки бо ҳар доғи пайдои сохтам

من که با هر داغ پیدا ساختم

Сӯхтам аз доғи нопидои дил

سوختم از داغ ناپیدای دل

Ҳамчуи мавҷами як нафас ором нест

همچو موجم یک نفس آرام نیست

Бас ки тӯфони зо буд дарёии дил

بس که طوفان‌زا بود دریای دل

Дил агар аз ман гурезади вои ман

دل اگر از من گریزد وای من

Ғам агар аз дили гурезади вои дил

غم اگر از دل گریزد وای دل

Мо зи расвоӣ баландовоза ем

ما ز رسوایی بلندآوازه‌ایم

Номвар шуд ҳарки шуд расвои дил

نامور شد هرکه شد رسوای دل

Хона мӯрасту манзилгоҳи бум

خانه‌ی مور است و منزلگاه بوم

Осмон бо ҳиммати волои дил

آسمان با همت والای دل

Ганҷи манъами хирмани сим ва зар аст

گنج منعم خرمن سیم و زر است

Ганҷи ошиқи гавҳари яктои дил

گنج عاشق گوهر یکتای دل

Дар миёни ашки навмидии раҳе

در میان اشک نومیدی رهی

Хандам аз умедвориҳои дил

خندم از امیدواری‌های دل