Сазоӣ чун ту гулӣ гарчи нест хонаи мо

سزای چون تو گلی گرچه نیست خانه ما

Биё чу буии гули имшаб ба ошиёнаи мо

بیا چو بوی گل امشب به آشیانه ما

Ту эй ситораи хандони куҷои хабари дорӣ ?

تو ای ستاره خندان کجا خبر داری؟

зи нолаи саҳару гиряи шабонаи мо

ز ناله سحر و گریه شبانه ما

Чу бонги раъди хурушон ки печади андари кӯҳ

چو بانگ رعد خروشان که پیچد اندر کوه

Ҷаҳон параст зи гулбонги ошиқонаи мо

جهان پر است ز گلبانگ عاشقانه ما

Навой гарми не аз файзи оташин нафасӣ аст

نوای گرم نی از فیض آتشین‌نفسی است

зи сӯзи сина буд гармии таронаи мо

ز سوز سینه بود گرمی ترانه ما

Чунон зи хотири аҳл ҷаҳон фаромӯшем

چنان ز خاطر اهل جهان فراموشیم

Ки сайл низ нагирад суроғи хонаи мо

که سیل نیز نگیرد سراغ خانه ما

Ба хандаи рӯе душман махӯр фиреби раҳе

به خنده‌رویی دشمن مخور فریب رهی

Ки барқи хандаи занони сӯхти ошиёнаи мо

که برق خنده‌زنان سوخت آشیانه ما