зи ҷоми оинаи гавани партав шароб дамид
ز جام آینهگون پرتو شراب دمید
Хаёли хоб чаҳ дорӣ ? ки офтоб дамид
خیال خواب چه داری؟ که آفتاب دمید
Даруни ашк ман афтод нақши андомаш
درون اشک من افتاد نقش اندامش
Ба ханда гуфт : ки нилӯфарии з об дамид
به خنده گفت: که نیلوفری ز آب دمید
зи ҷомаи гашти падедори гӯии сина ӯ
ز جامه گشت پدیدار گوی سینه او
Ситорае зи гиребон моҳтоб дамид
ستارهای ز گریبان ماهتاب دمید
Кашид донаи умеди мо сиррӣ аз хок
کشید دانه امید ما سری از خاک
Ки барқи хандаи занон аз дил саҳоб дамид
که برق خندهزنان از دل سحاب دمید
Ба бод рафт умедӣ ки доштам аз халқ
به باد رفت امیدی که داشتم از خلق
Фиреб буд фурӯғӣ ки аз сароб дамид
فریب بود فروغی که از سراب دمید
Ғубори турбати мо буи гул диҳад гӯйӣ
غبار تربت ما بوی گل دهد گویی
Ки ҷои лолаи азин хоки машк ноб дамид
که جای لاله ازین خاک مشک ناب دمید
Раҳе чу барқи шитобандаи ханда Эй зад ва рафт
رهی چو برق شتابنده خندهای زد و رفت
Дамӣ намонад чу нурӣ ки аз шаҳоб дамид
دمی نماند چو نوری که از شهاب دمید