Он ки сўдоздаҳи чашм ту бӯдааст манам

آن که سودازده چشم تو بوده است منم

Вон ки аз ҳар мижаи сад чашма гушӯдааст манам

وآن که از هر مژه صد چشمه گشوده است منم

Он зи раҳи мондаи саргашта киносозӣ бахт

آن ز ره مانده سرگشته که ناسازی بخت

Раҳ ба сарманзили васлаш нанамудааст манам

ره به سرمنزل وصلش ننموده است منم

Он ки пеши лаби ширини ту эй чашмаи нӯш

آن که پیش لب شیرین تو ای چشمه نوش

Офарин гуфтау дашном шунӯдааст манам

آفرین گفته و دشنام شنوده است منم

Он ки хоби хушам аз дида рабӯдааст туе

آن که خواب خوشم از دیده ربوده است تویی

Вон ки як бӯса аз он лаб нарабӯдааст манам

وآن که یک بوسه از آن لب نربوده است منم

эй ки аз чашми раҳе пой кашидӣ чун ашк

ای که از چشم رهی پای کشیدی چون اشک

Он ки чун оҳ ба дунбол ту бӯдааст манам

آن که چون آه به دنبال تو بوده است منم