Чу гули зи дасти ту ҷайби дарида Эй дорам

چو گل ز دست تو جیب دریده‌ای دارم

Чу лолаи доман дар хӯн кашида Эй дорам

چو لاله دامن در خون کشیده‌ای دارم

Ба ҳифзи ҷони балои дидаи саъии ман бе ҷост

به حفظ جان بلا دیده سعی من بی‌جاست

Ки поси хирмани офати расида Эй дорам

که پاس خرمن آفت رسیده‌ای دارم

зи срдмҳрии он гул чу баргҳои хазон

ز سردمهری آن گل چو برگ‌های خزان

Рухи шикаста ва ранг парида Эй дорам

رخ شکسته و رنگ پریده‌ای دارم

Насими ишқи куҷои бушковади баҳори маро ?

نسیم عشق کجا بشکفد بهار مرا؟

Ки ҳамчуи лолаи дили доғи дида Эй дорам

که همچو لاله دل داغ‌دیده‌ای دارم

Марои зи мардуми ноаҳли чашм мардумӣ аст

مرا ز مردم نااهل چشم مردمی است

Умеди миваи зи шохи бурӣда Эй дорам

امید میوه ز شاخ بریده‌ای دارم

Куҷост ишқи ҷигарсӯзи изтироби ангез ?

کجاست عشق جگرسوز اضطراب‌انگیز؟

Ки ман ба сина дил орамида Эй дорам

که من به سینه دل آرمیده‌ای دارم

Сафоу гармии ҷонам аз он буд ки чу шамъ

صفا و گرمی جانم از آن بود که چو شمع

Шарори оҳӣу хуноби дида Эй дорам

شرار آهی و خوناب دیده‌ای دارم

Маро чигуна буд тоби ошнои халқ ?

مرا چگونه بود تاب آشنایی خلق؟

Ки чун раҳеи дил аз худ рамида Эй дорам

که چون رهی دل از خود رمیده‌ای دارم