Ба гӯши ҳам нафасони оташини сурӯдами ман

به گوش هم‌نفسان آتشین سرودم من

Фиғони мурғи шабам ё навой авдами ман ?

فغان مرغ شبم یا نوای عودم من؟

Марои зи чашми қабули осмон наме афканд

مرا ز چشم قبول آسمان نمی‌افکند

Агар чу ашки з равшандилон набудам ман

اگر چو اشک ز روشندلان نبودم من

Махӯр фиреби муҳаббат ки дӯстдорон ро

مخور فریب محبت که دوستداران را

Ба рӯзгори сияҳ бахтӣ озмудам ман

به روزگار سیه‌بختی آزمودم من

Ба боғбонӣ бе ҳосилами биханд эй барқ

به باغبانی بی‌حاصلم بخند ای برق

Ки лола коштаму хору хаси дурудами ман

که لاله کاشتم و خار و خس درودم من

Набӯд гавҳари як донае дар ин дарё

نبود گوهر یک‌دانه‌ای در این دریا

Вагарна чун садаф оғӯш мегушӯдам ман

وگرنه چون صدف آغوش می‌گشودم من

Ба обрӯии қаноати қисм ки рӯй ниёз

به آبروی قناعت قسم که روی نیاز

Ба хокпои фурӯмоягони нсўдми ман

به خاکپای فرومایگان نسودم من

Агарчӣ ранг шафақ ёфт доманам аз ашк

اگرچه رنگ شفق یافت دامنم از اشک

Ҳамон ситораи хандони лабам ки будам ман

همان ستاره خندان لبم که بودم من

Гиёҳи дашти ҷунуни хуррам аз манаст раҳе

گیاه دشت جنون خرم از من است رهی

Ки аз сиришки равони рашк зинда равадам ман

که از سرشک روان رشک زنده‌رودم من

Ба ёди файзӣу гулбонг ошиқона ӯст

به یاد فیضی و گلبانگ عاشقانه اوست

Агар таронаи мастонае сурӯдами ман

اگر ترانه مستانه‌ای سرودم من