То доман аз ман кашидӣ эй сарви симини тани ман

تا دامن از من کشیدی ای سرو سیمین‌تن من

Ҳар шаби зи хунобаи дили пари гул буд домани ман

هر شب ز خونابه دل پر گل بود دامن من

Ҷонои рухами зарди хоҳии ҷонами пар аз дарди хоҳӣ

جانا رخم زرد خواهی جانم پر از درد خواهی

Донам чаҳ ҳо кард хоҳӣ эй шуъла бо хирмани ман

دانم چه‌ها کرد خواهی ای شعله با خرمن من

Биншин чу гул дар канорам то бушковади гули зи хорам

بنشین چو گل در کنارم تا بشکفد گل ز خارم

эй рӯй ту лолаи зорами ваии мӯии ту сӯсани ман

ای روی تو لاله‌زارم وی موی تو سوسن من

эй ҷону дили маскани ту хӯн гарем аз рафтан ту

ای جان و دل مسکن تو خون گریم از رفتن تو

Дасти ману домани ту ашки ғаму домани ман

دست من و دامن تو اشک غم و دامن من

Ман кистам бенавое бо дарду ғами ошноӣ

من کیستم بی‌نوایی با درد و غم آشنایی

Ҳар лаҳза гардад балое чун сояи пиромни ман

هر لحظه گردد بلایی چون سایه پیرامن من

Қисмат агар заҳр агар мли болин агар хор агар гул

قسمت اگر زهر اگر مل بالین اگر خار اگر گل

Ғамгин набошам ки бошад кӯии ризои маскани ман

غمگین نباشم که باشد کوی رضا مسکن من

Гар боди сарсари ғубории ангезад аз ҳар канорӣ

گر باد صرصر غباری انگیزد از هر کناری

Гирд кудурат нагирад ойӣнаи равшани ман

گرد کدورت نگیرد آیینهٔ روشن من

То ишқу рндисти кешами яксон буд нӯшу нешам

تا عشق و رندیست کیشم یکسان بود نوش و نیشم

Ман душмани ҷони хешамгар ӯ буд душмани ман

من دشمن جان خویشم گر او بود دشمن من

Малики ҷаҳони тангное бо арсаи ҳиммати мо

ملک جهان تنگنایی با عرصه همت ما

Хулди барин хори зорӣ бо соҳати гулшани ман

خلد برین خار زاری با ساحت گلشن من

Перояи хоку обами равшангари офтобам

پیرایه خاک و آبم روشنگر آفتابم

Ганҷам вале дар харобами вайронаи ман тани ман

گنجم ولی در خرابم ویرانه من تن من

эй гиряи дилро сафои даҳ рангӣ ба рухсори мо даҳ

ای گریه دل را صفا ده رنگی به رخسار ما ده

Хокам ба боди фанои даҳ эй сайл бунён кун ман

خاکم به باد فنا ده ای سیل بنیان کن من

Ваии мурғи шаб ҳамраҳе кун зорӣ ба ҳол раҳе кун

وی مرغ شب همرهی کن زاری به حال رهی کن

То бар дилами раҳмати оради сайёди сидоФкни ман

تا بر دلم رحمت آرد صیاد صیدافکن من