Аз суҳбати мардуми дили ношоди гурезад

از صحبت مردم دل ناشاد گریزد

Чун оҳӯии ваҳшӣ ки зи сайёди гурезад

چون آهوی وحشی که ز صیاد گریزد

Парво кунад аз бодаи кашони зоҳиди ғофил

پروا کند از باده‌کشان زاهد غافل

Чун кӯдаки нодон ки аз устоди гурезад

چون کودک نادان که از استاد گریزد

Дарёб ки айёми гулу субҳи ҷавонӣ

دریاب که ایام گل و صبح جوانی

Чун барқ кунад ҷилва ва чун боди гурезад

چون برق کند جلوه و چون باد گریزد

Шодӣ кун агар толиби осоиши хешӣ

شادی کن اگر طالب آسایش خویشی

Косўдгӣ аз хотири ношоди гурезад

کآسودگی از خاطر ناشاد گریزد

Ғам дар дил равшан назанад хаймаи андӯҳ

غم در دل روشن نزند خیمهٔ اندوه

Чун бум ки аз хонаи ободи гурезад

چون بوم که از خانه آباد گریزد

Фарёд ки дардоами ғамати сӯхтагон ро

فریاد که در دام غمت سوختگان را

Сабр аз дилу таъсии зи фарёди гурезад

صبر از دل و تاثیر ز فریاد گریزد

Гар чарх диҳад қӯти парвози раҳе ро

گر چرخ دهد قوت پرواز رهی را

Чун буии гул аз гулшани эҷоди гурезад

چون بوی گل از گلشن ایجاد گریزد