Дӯш то оташ май аз дил паймона дамид

دوش تا آتش می از دل پیمانه دمید

Ним шаби субҳи ҷаҳони тоби з майхона дамид

نیم‌شب صبح جهان‌تاب ز میخانه دمید

Равшании бахши ҳариқи ма ва хуршед набӯд

روشنی‌بخش حریق مه و خورشید نبود

Оташӣ буд ки аз бода мастона дамид

آتشی بود که از باده مستانه دمید

Чаҳ ғам ар шамъи Фрўмрд ки аз партави ишқ

چه غم ار شمع فرومرد که از پرتو عشق

Нури маҳтоби зи хокистар парвона дамид

نور مهتاب ز خاکستر پروانه دمید

Ақли кӯтаҳи назари оҳанг назарбозӣ кард

عقل کوته‌نظر آهنگ نظربازی کرد

То призоди ман имшаби з прихонаҳ дамид

تا پریزاد من امشب ز پریخانه دمید

Ҷилва ҳо кардам ва нашнохт марои аҳли дилӣ

جلوه‌ها کردم و نشناخت مرا اهل دلی

Манам он сӯсани ваҳшӣ ки ба вайрона дамид

منم آن سوسن وحشی که به ویرانه دمید

Оташи ангез буд бодаи нӯшин гӯйӣ

آتش‌انگیز بود باده نوشین گویی

Нафаси гарми раҳе аз дил паймона дамид

نفس گرم رهی از دل پیمانه دمید